Ahmed Mükerrem Akıncı

Akşam yine sarmıştı bütün gökleri erken

Asüman ağlar hem inler girye-bar oldukça ben

Ayşe gönül bilinmez ayrılık içe sinmez

Bak gönlüme gurbette açan bir güle döndü

Bir kır çiçeğinden daha inceydi hayalin

Cevv-i aşkda müşteridir sevdiğim

Duymadık hiç bir sebepten naleyi bir gam gibi

Elden gidiyor haste-i hicranın aman gel

Etsem de ne var ruy-i dilaraya perestiş

Ey sıra sıra dizilen serviler

Feryadlarıma sed çekemez en yüce dağlar

Gece gündüz meclis-i meyde gezip

Gonca-i nev açmasın verd-i şemin

Hayli demdir ki cüda-yı kuy-i yar oldun gönül

Hicran yine gurbette benim gönlüme doğdu

Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde

İncitme yazıktır bana ey nazlı civanım

İstemem her gördüğüm dildarı etmem intihab

Mahmur bakışın mest ü harab eyledi şimdi

Meftun ederdi kahkahası neşeli hali

Mestane nigahın beni mest eyledi dilber

Neşeyab ol neşelensin bezmimiz ey sim-ten

Nevbaharın kızı sandım seni ey nazlı güzel

Öptükçe siyah saçları göğsüm yanıyordu

Peşrev

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Senin aşkın güzel cana beladır

Sirto

Sirto

Sirto

Usandırdı felek candan dem-a dem infialinden

Usandırdı felek candan Dem-a-dem infialinden

Zülf-i siyehe bağladığım kalbimi dinle