Fantezi

Mevsim ilk yaz Bursada onbeşinde haziran

Mevsimler yas tutup çöller ağlasın

Mihnet yolu üstünde garip sevgilim öldü

Milattan onbirbin yıl öncesinde güneşe tutulmuş bir deniz kızı

Mis gibi kokardı kar beyaz tenin

Misafir gelsem sana elalem gibi sanki

Mızrabın dokundukça udunun tellerine

Mor menekşelerde kalan aşkları

Mori çapkın etme bana gayri naz

Muazzez uykulu bir kadındı

MUDANYALI ŞEHİT (Şükrü Çavuş..)

Mutlu günleri unutmuş gibisin boşuna mı umut bağladım sana

Mutluluğun yedi rengi yanağındaki çiçekte

Mutluluk duyuyor candan sevenler

Nasıl bırakıp gittin bu aşkı unutup sen

Nasıl candan sevdim seni

Nasıl geçer sensiz bu yaz

Nasıl hırçın dalgalar kayaları döverse..

Nasıl seviyorsa suyu topraklar

Nasıl unuturuz geçen günleri

Nasıl unuturuz geçen günleri

Ne aşk kaldı ne de bir iz (*-**)

Ne aşk kaldı ne de bir iz (OLDU MU YA)

Ne beni üz ne kendini yüreğimden al sevgini

Ne bildim kıymetin ne bildin kıymetim

Ne bir çiçek koparmıştım ne bir kalpte yer almıştım

Ne demekse dediğin ben anlamadım gitti

Ne dert kalır ne hüzün neşeyle dolar yüzün

Ne doğan güneşim ol ne parlayan yıldızım

Ne güzeldi günlerim elindeyken ellerim (*)

Ne hallere düşer insan sevince

Ne istersen söyle gülüm

Ne kadar çok sevdiğini kim dinler kime söylersin

Ne kadar sevdiğimin farkına varmadın mı (BİRAZ GEÇ KALMADIN MI)

Ne kadar tatlı bu akşam saati

Ne kadar zulmetsen gönülde varsın

Ne olur şimdi o gittiğin yerden bir gönül dolusu sevgilerle gelsen

Ne olur söyler misin hiç mi sevmedin beni

Ne olur üzülme başa gelene

Ne olurdu o günler tükenmek bilmeseydi

Ne şekersin bilirim konarsın daldan dala (*)

Ne sen unuttun beni ne ben unuttum seni

Ne sevinç ne mutluluk gönlümde hep gam tasa

Ne sevinci var gözünde

Ne tatlı bakışın var su gibi akışın var

Ne yaramaz şeysin sen

Ne yardan geçersin ne serden

Ne yazlar ne kışlar ne çok baharlar