Ağır Semai
383 eser
Men bende şüdem bende şüdem
Meramım sanma bilmez bilir ol mahım neden sonra
Mest etti beni şimdicek ol naz ü edalar
Mevsim-i gül fasl-ı bülbül nev-bahar eyyamıdır
Meydan-ı muhabbette gezerken dil-i şeyda
Meyle şayan ey gönül bir verd-i alim var sana
Müheyya oldu meclis sakiya peymaneler dönsün
Müptela-yı aşk olup bir nev-civan sevsem gerek
Muradın anlarız ol gamzenin izanımız vardır
Muradın anlarız ol gamzenin izanımız vardır
Mürg-i evc-i uzletim kevn ü mekan ağlar bana
N'eylesin Artık Cihanı Kalb-i Na-şadım Benim
Nağme-i şadi nedir bilmez isek efgan bizim
Nakş-i lali gitmez o şuhun derun-i sineden
Nasıl istersen öyle dinle bakın
Naz etse nola cihane ol gül
Ne afet dil-rübasın ki senin aşkın beni aldı
Ne bağın hasretindendir bu ah ü zarın ey bülbül
Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var
Ne bülbülüz ne giriftar-ı reng ü bu oluruz
Ne bulduk hazla dil-şad eyleyen bir yer cihan içre
Ne dane vü ne dam ü ne sayyad gerektir
Ne dem ki yad-ı ruhsarıyla çeşmim hun-feşan ağlar
Ne hal oldu bana şimdi nedir bu derdime çare
Ne mümkün dide giryan olmak ol ebru-kemanımdan
Ne sünbülden nasib aldım
Neden bilmem nigahınla vucude lerze-peymansın
Neden ey meh sana üftade olan hor görünür
Neden gülden nasibim yok neden düşmekteyim hare
Neden üftadene böyle cefa etmekdesin bilmem
Nedir ey çerh-i zalim yari yarinden cüda kılmak
Nedir ey çeşm-i nazım sende bu müjgan ü ebrular(**a)
Nedir murâd-ı dil-i kûy-i yâri biz biliriz
Nedir ol cünbüş-i nadide o can-suz nigah
Nedir ol şuh-i istiğna-edanın karı bilmem ki
Nedir ol şuh-i istiğna-edanın karı bilmem ki
Nesin sen a güzel nesin huri mi ya melek misin
Nevruz erişti bağa şarab istemez misin
Nevruz olalı cihanı görsen
Nice bir ağlayayım aşk ile her gah meded (*)
Nice bir bülbül-i nalan gibi feryad edeyim
Nice doyunca görem sen gibi nazik-bedeni
Nice zapteyleyeyim nale -i cangahı meded
Nigar -ı bağ-ı hüsnünde dil-i mestanemiz kaldı
Nihan ettim seni sinemde ey meh-pare canımsın
Nihan ettim seni sinemde ey meh-pare canımsın
Niyaz -name-i dil yare bi-zeban okunur
Nutk ederse hal ile tir-i zebandır (jiyandır) gözlerin