Ehli safâ varsın sürsün devrânın

Güfte

Ehli safâ varsın sürsün devrânın Keder bizim,elem bizim,yaş bizim Cennet merâm ise kastı onların Dudak bizim ,gözler bizim,kaş bizim Ne kederden korkar,ne elem üzer Ne dünya ,ne ukbâ metâ-ı dizer Sâfi bir şarabı tortundan süzer Yazlar bizim,güzler bizim,kış bizim Derdi abâd kılıp eyledi sultan Cefâda safâsı ,cevrinde devrân Yeryüzü raks eder oynar âsuman Zümrüt bizim ,anka bizim ,kuş bizim Çok söylenme ASRÎ sus artık yeter Aşk ehline dermân demişler keder Âşıkın bir âh-ı semâyı deler Hasret bizim ,sevda bizim,düş bizim