Tanrı'nın has kulusun

Güfte

Tanrı’nın has kulusun bir adın oldu Mahmûd Sende cem’ oldu sehâ vü kerem ihsân ile cûd Kim ire dergehüne ire murâdına o dem Dü-cihân içre çü ‘âşıklara sensin maksûd Da’vet-i hakka yeter gerçi bugün iki güvâh Hak resûl olduğuna çâr kitâb oldu şühûd Rûşen itdün bu cihân zulmetini nûrun ile Zindedür âb-ı ‘atan ile bugün bâğ-ı vücûd Hâk-ı râhuna varup cân ile kim sürdü yüzün İki ‘âlemde sa‘âdet buluben eyledi sûd Bilmeyüp doğru yolu sana mutî‘ olmadılar Kaldılar nâr-ı cehîm içre nasâra vü yehûd Kim boyun sunmadısa emrüne ey şâh-ı güzîn Eyleye anı hüdâ kahr ile çün kavm-i semûd Yedi iklimi musahhar idesin himmet ile Emri hak ile melekler sana çün oldu cünûd Umarız bize şefâ‘at idesin yevmi cezâ Tâ ola menzilümüz dâr-ı sürûr ile hülûd Bak Muhammed yüzüne bakma yüzüm karasına Ola ol nûr Muhibbî’ye şefî‘ ey Ma‘bûd İdelüm cân ile biz de ezeli eyledi hak Sana vü âline ashâbına bin kez dürûd.