Zeynettin Maraş

Anladım sonbaharın son ödülüsün bana

Aramızda bir şey var neden kabul etmezsin

Aşk aşk deyip çırpınma

Aşk bahçesinde gezerdin erken

Aşkımı anlamadın (Anlamadın aşkımı) ben de anlatamadım

Aşkın dallarını kırma güzelim

Ayın beyaz tülleri sarıyor gönülleri

Aylardır buram buram bir hasret var içimde

Bazen ümit bazen neşe bazen keder geldi gitti

Bekle beni bu gece koşarak geliyorum (*)

Ben bahar bekliyordum gonceler neden soldu

Ben ufacık bir bebeğim koru beni anneciğim

Benimle olmaktan bıktıysan eğer

Biliyorum vefalısın benim gibi sevdalısın

Bilmem bir gün ayrılırsak pişman olur anar mısın (*)

Bir acı yalan bir asılsız rüya

Bir gecelik aşk sandın sen aşkı

Bir rüyadı dün gece aşktan deli olmuşum (*)

Bırak hayal kurayım (*)

Çığlık çığlık ruhumda sitemler şikayetler

Çıkar artık içinden bu umutsuz hasreti

Dertler güler gam susar çilingir sofyasında

Dertliyim derdimi yanamıyorum (*)

Dinle canım beni baştan

Erişilmez goncasın ne kadar uzaktasın

Gel bu akşam sahile güzel gözlü meleğim

Gel son olsun hüzünler (*)

Gizli aşk bu söyleyemem derdimi hiç kimseye

Gönlüme gir otur bir ömür boyu

Gözlerin en güzeli yeşili severim ben

Hasretim sana sanki bin yıl uzakta gibi

Hatırlamasan da olur beni artık hiç bir an

Hep unutursun diyorsun seni unutmak olur mu

Her sabah esen yelde (*)

İçme deme boşuna çıkma sakın karşıma (*)

İnleyen nağmeler ruhumu sardı

Kader kurbanıyım ben (*)

Kalbimize hayat veren en değerli varlıklardır

Kalpler ümitle dolu gözlerinde binbir ışık

Kayıtsız duruyorsun bana şu son günlerde (*)

Ne güzeldi günlerim elindeyken ellerim (*)

Neşe bir tek düşüncen

Ömrümün her anını saracaksan gel güzel

Peşrev

Sana dönmek ne güzel kuşlar gibi uçarak (*)

Sana nasıl bağlıydım ben (*)

Saz Eseri

Semadan parlak yüzün bir kerecik göreyim