Zekai Tunca

Aklım aşka yenik düştü

Aklım aşka yenik düştü

Akşamları aklım ayırır bizi

Akşamların hüznünü hüzzama döktüm

Aşk için ağlıyorsun daha neler aşk olsun

Aşka merakım ezelden sen güzel bir bahaneydin

Aşkımın kıymetini bilmedi kader

Aylardır kararsız karanlıktayım

Ben bu sonu en başından nasıl oldu farketmedim

Bilmem hatırlar mısın ikimizde çocuktuk

Bilmem ki hangimiz daha yorgunuz

Bilsem dönüp geleceksin gözyaşımı yol eylerim

Bin dereden sular getirme gayrı

Bir bardakta bin fırtına benim için ölene bak

Bir düzen ver gel bu aşka tahamülüm son bulmadan

Bir gönül mevsimi kapına geldim ( Naat )

Bir senede dört mevsim var

Bir serin yeşil çimensi gözler

Birazcık umudum var da umarım ölene kadar

Bu devirde bu dünyada bir görüşte ne bu sevda

Bunca güzel içinde birisi var ki

Bundan daha güzel müjde mi olur

Bütün acıları bende dünyanın duman çökmüş dağ başları gibiyim

Çok çekti bu iki yürek

Çöllerde nergisler açarsa eğer

Daha dün beraberdik saatten bihaberdik

Daha şimdiden özledim bu yol çok uzunca bir yol

Ele kartalken şahinken bir tek sana güvercinim

Elim sensin kolum sen

Emniyet huzur güven değişmez armadamız

Evlatsın babasın abi kardeşsin

Gitmeden hasretin çöktü içime sonsuz bir boşlukta yürür gibiyim

Gönül kazanılır zaptedilemez

Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil

Gözlerinle konuşsan benimle

Gözyaşımda saklısın ağlayamam ben

Gün olur beni uçurur

Ha gayret sevgilim ha gayret

Haklısın ne kadar üzsen de beni

Hayalin silinse bir an gözümden (*)

Her çocukla yeni bir dünya doğar yeniden

Her seferinde hep böyle koştum sevgiye

Her şeyi unutup yeniden sevmene ihtimal yok mu

Hüznü katık ettim akşamlarıma

İçtiğim aşk şarabından

İnan üzülmedim elveda derken (*)

Kah kendimden kah kaderden

Kapıldım sana bir mecnun gibi (ALIN YAZIMSIN)