Zekai Tunca
83 eser
Kar yağdırsan saçıma gönlüme hep yaz gelir
Kaşın hilal gözün ela bakışların derde deva
Kopsun elim yansın dilim
Leylakları sümbülleri soldurdun gonca gülleri
Nasıl katlanırdım nasıl yaşardım
Nasılsın diyorsun son mektubunda
Ne kadar çok sevdiğini kim dinler kime söylersin
Ne olur üzülme başa gelene
Neden böylesine geç neden böyle umutsuz
Nice aşklar gördüm nefrete dönmüş
Ömrümce aklımla gönlüm yarıştı
Onun olmaya hakkım yok
Rüzgar savurdu turunç dallarını
Sabahını akşam ettim
Sabahla üzerinde bir gonce güzelliği
Sabredenler muradına ermişler
Sanma ki üzgünüm ayrıldık diye
Seni çok seviyorum desem de faydası yok
Senin için aşk bir oyun var git oyna doya doya
Senin yanında iken mevsim bahar mı yaz mı
Seninle tattım ben her mutluluğu
Sensizliği ben seçmedim ben seçmedim ayrılığı
Sevda savaşlarım bitiyor derken her türlü savaştan aşka sığındım
Sevgilim yalan söylerse sana kurusun ve mahrum kalsın dilim
Sevginle hayat bulurum
Seviyorsan canını vücuduna iyi bak
Umutla beklerim seni gönlümce
Unut aşkımı artık sevmek uzakta kaldı
Yıldızlara baktırdım fallarda çıkmıyorsun
Yıllar kanatlanmış aylar uçuyor
Yıllar yağdı saçlarıma mevsimleri sayamadım
Yüce canik dağı yüksekten bakar
Yüreğime kör düğümler atılmış (KÖRDÜĞÜM)
Yüzüne bakınca canım tutuşur
Zamansız çıktın karşıma amansız sevdim seni