Rifat Ayaydın

Beyhudedir dönüşün gömdüm maziye

Bir gözyaşıdır kalbime damlar gibi dinmez

Döktüm son kadehi kendi elimle bahtıma

Görmemiştim çok zamandır hayli değişmiş yüzün

Gülüp geçtin ben ağlarken şimdi sitemin niye

Gülüp geçtin ben ağlarken şimdi sitemin niye

Heder ettim yıllarımı boş ümide bağladım

Hiç dinmeyen bir arzudur sana olan hasretim

Hiç sönmeyen bir arzudur sana olan hasretim

Hiç unutmam bir akşamdı kararıyorken yollar

Hicranlı geçen her gecenin gündüzü gamdı

Kara sevda dedikleri bir ateş var başımda

Kara sevda dedikleri bir ateş var başımda

Karardı söndü hep hayal oldu neşeler zevkler

Karardı söndü hep hayal oldu neşeler zevkler

Kim derdi ki aşkımız bir hazin rüya olur

Kim derdi ki aşkımız bir hazin rüya olur

Kime açsam hicranımı tesellidir nasibim

Kır saçlarımın her teli bin dertle ağarmış

Maziye karışmış sararan günleri andım

Neden düştük biz bu hale

Neden düştük biz bu hale madem sonu hicrandı

Niye döktüm gözyaşı bilmem ki niye

Rindler bu şerabı nice yıllar içti

Seni böyle görünce bir gönül yarasıyla

Seviyormuş gibi bak yine bir gün derinden

Sevmek nedir öğret bana ah etmeyi öğret

Sezdim dargın bakışını dalarken gözlerine

Yalpalayıp çıktım merdivenleri

Yorgun düştüm koklamaktan hayalini dün yine