Rebabi Sabahaddin Volkan

Aşkın o büyük davetini duy da nihayet

Bir ömre bedel bir gecemiz var hatıramızda

Ey kaşı-keman işvelerin narına yandım

Ey nazlı kadın günlerime sen bir güneş oldun

Ey ömrümün sen biricik nazlı nihali

Ey serv-i hıraman çeşmime nur oldu cemalin

Ey yüzü mah gamzelerin aldı kararım

Ezelden gül çağını besteleyen bülbüle

Gelince sen gönül bağı çiçeklenir bahar olur

Hamr-ı ruy-i yar ile sekran olan anlar bizi

Nadir görmüş devran seni

Noldu sana gül yüzlüm aşkdan ne tez usandın

Nurdan süzülür besmeleler bezm-i seherde

O tenha yollarda kalmış izlerin

Sahra-yı aşkda Mecnun şimdi benim gör beni(*)

Sazımda benim gözyaşımın selleri vardır

Seherde gül çağını besteleyen bülbüle

Sen gülümü sevmesem şu dünya bana.....

Senden uzak geçmesin eyyam-ı baharım

Seni kimse sevmedi benim sevdiğim kadar

Seslenirsin ruhumu alev alev yakarsın

Sevdim seni aşkın ebedi ufkuna vardım

Sevdim seni ben ah güzelim aşkına düştüm

Solmaz bilirim ravza-i hüsnündeki güller

Yine bir sim-bedenin zülfüne bağlandı gönül

Yol uzun şu dağlar arada perde