Neveser Kökdeş

Akan pınardan tatlı sesin

Akasyalar altında

Alemi gülzar ederdim kadir olsaydım eğer

Artık duy sesimi ruhumu yakma

Artık mümkün müdür sana inanmak

Aşk bir masaldır ah gönül

Aşkı fısıldar sesin bülbül müsün ah nesin

Aşkım güzel cananım güzel

Aşkına bar olma gönül sevmiyorsa seni

Bade sunsam dideden kılmaz mısın bir nigah

Bahar penbe beyaz olur güzeller neşeli olur

Bakışının esrarı (ısrarı) nedir ah bilsem

Bana neler vad etmiştin hayal imiş meğer

Beni güldürmedi bir an bu hayatın elemi

Benim vefakar yarim gül sen

Bilmiyorum kız seni söyle kimsin sen bana

Bin ızdırap içinde yanıp kavrulur iken

Bir derin uykudadır şimdi gönlüm

Bir emele bin ah çeksem

Bir nay sesiyle dil nar oldu

Bir teselli ararım nerede bu acaba

Bugün biz hep neşeliyiz

Bülbül sus istemem dinlemek

Canandan uzak kaldı gönül

Çapkın

Dokununca ellerin ateşten ellerime

Edalı yosma güzel kız suçum nedir söyle bana

Emelime ben eriştim

Ey gül-i rana seni bir gül diye sevdim

Ey serv-i naz gülşene gel handenle handan olayım ben (*)

Gel de güzelim beni sevindir

Gel yüzünü göster ruhum seni ister

Geldi canan hoş eyledi

Geldi canan hoş eyledi

Gönlümle Hüzünlenirken Neşelendim Birden

Gönlümün baharı bir gün açacak mı aceb

Gönlümün penbe çiçeği dilemez misin seni görmeği

Gönül bağında gezerken hep seni ararım

Gönülden gönüle akan aşk gibi

Gördüğüm gün tatlı bakışlarını

Gözlerinde aşkı buldum

Gözümün bebeği canımdan pek çok sevdim seni

Gül bahçelerinde kızlar gülüşerek koşuşurlar

Gül bahçelerinde kızlar...

Gül dalında öten bülbülün olsam

Gül olsam ya sünbül olsam beni koklar mısın

Gülşeninde seyrettim ben gül renkli çehreni

Gülüyorsun güzelim gül güle gülmek yaraşır (a-güfte)