Kemal Emin Bara

Ağladım ah ü figan ettim bu şeb

Aşıkım Mecnununum kurbanınam kurbanınım

Aşıkım Mecnununum kurbanınım

Aydın ili efelerin ocağı

Bağ-ı hüsnün o güzel gülleri soldu

Bahar olsa yine seyr-i gülistan olduğun görsem

Baht-ı dun etti beni pek bi-karar

Ben inandım ey gönül lutfeyle gel sen de inan(Eski Yazı)

Ben inandım gönül lutf eyle sen de inan

Ben seni gördüm göreli

Benim serv-i hıramanım efendim nazlı sultanım

Bir cam-ı safa çek de unut derd-i cihanı

Bir gün olacak ben gibi nalan olacaksın

Bir haber yok kuy-i canandan saba

Bir nim neşe say bu cihanın baharını

Bir penbe gül adadım bugün şeyda bülbüle

Bu neşeden sana ey dil kelal gelmedi mi

Bu renk ve bu (çaba)? meyle piyaleden mi

Çoktan beri sevdim seni ey gözleri mahmur

Dağlar dumana daldı

Deli gönlüm dağları açtı yine

Ey melek rahmeyle artık aşk-ı bi-aramıma

Güzelliğin ufkunda açılmışsın engine

Hab-gahınken efendim gülşenim

Hangi ahuya tutuldum ise nalan oldum

Her şiven her nazın bir başka fend olaydı

İki gözüm sensiz lutf et de söyle

Kalmadı kudret efendim bende artık gayrete

Mahvetti beni bir saçı zer afet efendim

Medhal

Na-kam-ı firkat uzamaz vasıl olursun

Ne cansın fitne-i ahir zamansın

Ne cansın fitne-i ahir-zamansın

Nerde ahu nigehin nerde o gözlerdeki nur

Nevbahar oldu cihan mesrur-ü handandır bugün

Pek güzeldir gönül kapar

Sabah oldu yare bu intizarım

Saki bu gece bezmimizin sazı mükemmel (*)

Sar kollarını boynuna bir yosma civanın

Saz Semaisi

Tarif edemem zevkini vuslatındaki anın

Terkeyle hicabı güzelim neşe-nisar ol

Yine doğdu içime bizim köyün güneşi

Yine peymane-i hüsnünle mest oldum figan ettim

Yüzünü görüverdim sana ben gönül verdim