İsmail Hakkı Özbilgin
24 eser
ABCyi okumayı sen öğrettin öğretmenim
Anma hiç adımı unut diyorsun
Bahar hazan olmadan
Bir daha adını anamam artık
Bir vefasız yar için kaç yıl ah ettin gönül
Bu aşkın sonunda ayrılık varmış
Bu kaçıncı mevsim gittin gideli
Canından daha çok severdin hani
Dalımsın çiçeğimsin balımsın peteğimsin
Her akşam güneşin battığı yerde aşkının sihrine dalmak isterim
Kulağım sesinde gözüm yollarda
Ne doğan güneşim ol ne parlayan yıldızım
O ipek saçlarını öpüp koklayamadım
Öpünce gönülden öp sevince candan okşa
Rüzgarın nefesinde bülbüllerin sesinde
Şahlanan atının üstünde ATAM
Sen kalbimde bir ateş olarak yanacaksın
Sendin benim kadınım sendin benim meleğim
Sevda salıp gönlüme bırakıp gitme beni
Sevdamın güzel kızı gönlümün tek hırsızı
Seveni sevmektir sevdanın özü
Sıcacık okşar gibi bakardın
Şu dumanlı karlı dağlar
Uzak tut ellerini ellerimden