Hoca Rakım Elkutlu

Ağla sevdiceğim gül ruhlerinden jaleler dökülsün

Anarım ruhlerini güller ile eğlenirim

Artık hicrana tahammül edemez oldu gönül

Arz-ı tazim eylemez mi alem-i imkan sana

Aşina-yı bezm olan anlar hitab-ı Hayderi

Aşk ile yandım sahidir sandım

Aşkın bana bir gizli elem oldu güzel yar

Aşkın ne güzel zevkini sürdüktü seninle

Aşkın seni hep güldüremez (YALANCI KADIN)

Aşkınla yanıp ağladığım günleri an sen

Ateşiyle yanıyorken yüreğim

Baharda bu yıl bir melal var hüzün gibi

Bahçem yine sayende serab olmuş efendim

Bak gözlerinin rengi ateşler gibi yanmış

Baki yine mey içmeğe and içti demişler

Bakıp o şuh ile naz ü niyaze meşk ederiz

Bana hiç yakışmıyor böyle intizar şimdi (*)

Bekledim fecre kadar gelmedin ah işte güneşler doğdu

Bekledim yıllarca lakin gelmedin ey nazlı yar

Ben perişanlıkta buldum rifati kakül gibi

Beni dünyada hiçbir ferde muhtaç etme Allahım

Beyhude kaçırma gözünü sevgilim benden

Bilmem ki günahım sana olmakta mı bende

Bilmem kime yahut neye uyduk gittik

Bilmezsin düşündüğüm ağladıklarım nedir

Bin ömre değer bir gecenin zevk u safası

Bir gün ne olur gel beni busenle(vaslınla) sevindir

Bir gün seviyor ertesi gün kıskanıyor kalbi derinden

Bir nur-i mücessemdi çıkıp gitti elimden

Bir safa bahş edelim gel şu dil-i na-şada

Bir siyah çevre dolaşmış gibi kirpiklerine

Bir yare kalır(gönlüme-kalbime) her nazlı güzelden

Bir yaz gecesi Çamlıca mehtabına geldin

Bir zamanlar gönlüme aşkı yakından çağladı

Bıktın mı siyah gözlü güzel kız elemimden

Canlandı bu sessiz gecenin şiri denizde

Çekildi fasl-ı dil gönül

Çepçevre bahar içinde bir yer gördük

Çeşme başında duran şu güzel köylü kızı

Cevr-i yare sabır buldum ömrüm ahzana kaldı

Çille-i baht-ı siyahım dolmuyor

Çoban kaval çalar onun hayatı şairanedir

Demedim hiç ona kimsin ve nesin sen ne adın

Dünyada ne ikbal ne de servet dileriz

Duymaz oldun ey felek feryad-ı istimdadımı

Ey canım ilham perim sen iştiharımsın benim

Ey derde derman isteyen

Ey gözleri ahu senin aşkınla harabım