Baba Hamparsum

Ağyar ile ey gonce sen iç bade-i gülgun (*)

Ah edip aşkınla cana firkatim var ağlarım

Arz-ı didar eyledikde aşıka cananeler

Arz-ı vuslat eyleyip geldikçe bezm-i dilbere

Bir çok zaman senin elinden (Sünbülistan ...)

Bir peri-ruyin olup avaresi

Çıkalım seyr-i füyüzat-ı baharan edelim

Dila nihal-i emel sanma raygan açılır

Dün gece bir ah ile çerhi siyeh-fam eyledim

Ey şehinşah-ı cihan ey padişahım kamran

Feryad-ı dil-i zarıma dem-saz mı kaldı

Gah anıp gamzen senin feryad ü efgan eylerim

Hele ettin şu gönlümü güzel sana müptela

Her biri bir gonce efkar

Kim olur zor ile maksuduna reh-yab-ı zafer

Mest-i nazım aşıka her dem tegafül gösterir

Müptela-yı aşk olup bir nev-civan sevsem gerek

Nişaburek bestelerde yoktur mislin hoş-eda

Ol keman ebrulerin saldı cihana velvele

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Ruhsarın üzre taze hat müşk bu mudur

Sahn-ı gülşen tazelendi taze sohbet vaktidir

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Şeha dur olalı senden işim ah ü figan oldu

Seni bir şûh-i cihan derler idi

Seni bir şuh-i cihan derler idi gerçek imiş

Sinede yarem onulmaz

Sinemde yat ey ruh-ı revan canda tenim ol

Sünbüli sünbüli sünbüli siyeh (Ey sünbüli siyeh..)

Sünbülistan sünbülü gülistan gülü (Bir çok zaman..)

Süzme çeşmin gelmesin müjgan müjgan üstüne

Tab-ı hüsnün gördükte ey gonce-gül

Zülfünü perişan etmiş serv-revanım geliyor