Türk Aksağı
801 eser
Aşk şarabın aşıkıma sundum ben
Aşkın bana bir gizli elem oldu güzel yar
Aşkın beni mecnun gibi sahralara saldı- Aşkın hem tatlı hem zehirli
Aşkın ile her dem bu gönül pür-keder eyler
Aşkın ne güzel zevkini sürdüktü seninle
Aşkında gurur yoktu severdin beni candan
Aşkınla dolan sineme el sürme yanarsın- Aşkınla güzel bilmem ki neden ah ederim ben
Aşkınla harab kalbimi bir lahza sevindir
Aşkınla meğer aşkıma son dem vuracakmış- Aşkınla yanan bu kalb-i zarı hicran ile dil-figar edersin
Aşkınla yanan gönlüme busenle şifa sun
Aşkınla yanan kalbimi sahralara attın
Aşkınla yanan kalbimi sahralara attın
Aşkınla yandı gönül
Aşkınla yandır sultanım Allah
Aşkınla yanıp geçdi gönül her hevesinden
Aslın nedir ey sevgili ahu mu melek mi
Asude fikrim avarelendi
Ay dalgalanırken suların oynak izinde (*)
Aylarca bırakıp da unuttum seni sanma
AYVAZ (Bugün bir keyfiyetim..)
Bağrım nice bir âteş-i hicrânına yansın
Bahar ile neşatımız
Bahar oldu beyim evde durulmaz
Bahar olsa yine seyr-i gülistan olduğun görsem
Bahçede göründün sen
Bahçemde açan goncaların hepsi dökülsün
Bak gözlerinin rengi ateşler gibi yanmış
Bak işte senin aşkına yandım da kül oldum
Bak şu bahar-ı ömrün başka bir lalezarı
Bana acı artık zülfü kemendim
Bayburtun eğmeleri (BAYBUT TÜRKÜSÜ)
Baygın suların göğsüne yaslandı da bi-tab
Bekledi teşrifini bu akşam yine gözler
Bekler beni her gün susamış bir ecelim var
Ben bir Köroğluyum dağda gezerim ( Köroğlu düşer mi..)
Ben buy-i vefa bekler iken suy-i çemenden
Ben gülşen-i aşkında neva -saz-ı sühendim
Ben mest-i canan olmuşam- Ben perestiş eyledikçe sevgili cananıma
- Ben sana takrire imkan bulmadım ahvalimi
Ben seni sevdikçe sen benden kaçarsın sevgilim
Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı
Beni tenha kodun ey şivekarım
Beni terk eyledin ey mah
Benim aklımı alan bir çift yeşil göz oldu