Sofyan – Semai
54 eser
Adalardan yaza etdik de veda
Aile yuvasını kadındır Cennet yapan
Arz-ı hale yok cesaret şeh-i hubanım sana
Ateş gibi bir nehr akıyordu ( PARILTI)
Ben aşka aşıkım sen ona bir vesilesin
Ben sana mecburum
Bir bülbül mü inliyor sonbahar dallarında
Bir iki üç marş haydi koşun çocuklar (Koşun çocuklar)
Bir sen anlıyorsun benim dilimden
Bir sevgidir doyulmaz
Bu gece bütün kalpler yönelir dolunaya
Bülbül niçin böyle feryad edersin (Kerem ile Aslı Filmi)
Dalgalar oynaşır gönüller coşar
Damlalar damla damla içimde çağlar gibi (*)
Deniz kabuklarını eğer görmedinizse
Dünya dünya yalan dünya uyma dedim şeytana
Elveda dediğin an bu aşka son verirsin
Engeller girince senle arama taş basıp da gittim gönül yarama
Ey mukaddes vatan işte gör inan (Çanakkale Operası)- Ey Ney bu cefalar sana nerden söyle
Ferahnaktan geçer bütün şarkılar
Geçti o mutlu yıllar renkli bir rüya gibi
Güller nöbet tutmuş penceresinde
Gülüşün ne güzel güller gibisin
Günlerce bekledim baktım yoluna
Günlerce ne gördüm ne de ben kimseye sordum
Gurubun kızıl rengi alev alev ruhumda
Hak aşkına boyananlar daim Hakka dayananlar
Hani tatlı sevgilim aklın yolu hep birdi
Her şeyden ötede bir sen varsın ki bütün dertlerimi unutturursun
Kapadım lumbarları doldurdum ambarları (Gemici Kantosu)- Kimbilir kaç mevsim geçti aradan
Koşun çocuklar (Bir iki üç marş haydi koşun çocuklar)
Mor dağların üstünde yok bir leke bir duman
Ovalarda meltem ol dağlarda bad-ı saba ANADOLUM)
Şafak kaselere dökülür bahar bir hevenk içinde sevişir kuşlar
Sana hem en uzak hem en yakınım (ANLATABİLSEM)
Sana şiirler yazdım
Semalardan güneş hala inmiyor
Seni bir ömür boyu sevsem de yine doymam
Seni ne zaman görsem düşüncelisin
Son gül dağıldı son kuş uçup gitti
Sonbaharın hüznünde ne bir gün ne gece var
Şu Yaltadan(limandan)taş yükledim gemim dolmadı (*)- Sus dinle bak ruhumda yağmur yağıyor
- Süzme çeşmin gelmesin müjgan müjgan üstüne
Umdum ki gelirsin diye hep yollara baktım
Ümitlerin yıkılmış tek başına kalmışsın