Müsemmen

Nedir çektiğin cevr ü cefa ağyar elinden

Neler çektim neler canan elinden

Nerde kaldın neylemişsin kendine

Nerelerede gezersin beni pek çok üzersin

Neşezar makamı

Nev-bahar eyyamı saçtı pay-i yare ey gönül

Nev-bahar-ı dil-sitansın sevdiğim

Nev-bahar-ı vuslatın bassın deyu ilk ayına

Nev-nihal-i hüsn-i ansın her gören özler seni

Nev-nihalim gelse bir dem yanıma

Nevbahar-ı vuslatın bassın deyu ilk ayına

Neydi cürmüm bilmem felek esir etti sana

Neyle teskin edeyim ateş-i hüsranımı

Niçin geldi o sabah neden ayırdı bizi

Nim nigahınla musaffa eyledin can ü dili

Nim-nigaha kail (olmam/oldum) yok mudur bir harf atış

Nittim sana ey gonce-femim cürmümü söyle

Nuş eden sahba-yı lalin cuş eder meyler gibi

O bakışlar ne kadar işvelidir

O güzel hüsnünü dünya seviyor cananım

O sebepsiz terk edişten bahs etme hiç dileme af

Öfkelenmiş nazlı yarim eylemez kar yalvarış

Oh ne ala bak bu akşam çifte benli yar gelir

Öksüz ettin bimecalim can ü dilden inledim

Oldu şeb mahmur-i şevkin neşr-i feyz etmiş seher

Olmadı tenhaca bir işret çemende yar ile

Ölsem de seni unutmam kalbim sevemezse

Ömrüm artık sonbahardır saçlarımdan anladım

Ömrümün son şevki sensin başka bir yar istemem

Ömür boyu nisyanda kalan günlere yandım

Ötmez oldu bülbül-i sevda-zede bilmem neden

Öyle bir ah eylerim ki ah elimden ah çeker

Öyle bir mevsim ki gönlüm

Öyle kırdın ki bu kalbi affa hali kalmadı

Öyle üzdün öyle ağlattın ki gülmem bir daha

Öyle üzdün öyle ağlattın ki gülmem bir daha

Öylesin ki nim-nigahın etmez insaf yareler

Öylesin ki nim-nigahın insaf etmez yareler

Öylesin sen nim-nigahın etmez insaf yareler

Oyun Havası

Özledim candan yürekten ey fidan boylum seni

Padişah-ı alem olmak bir kuru kavga imiş

Pare pare eyledi gamzen derun-i kalbimi

Parlayan gözlerimin nurunu sensin yaratan

Pertev-i hüsnün salarken dehre tab

Rah-ı aşka dahil oldum ber-serir ettin beni (*)

Rahm edip hal-i dil-i suzanıma

Rind-i mihnet-perverim meyhaneler ağlar bana