Hafif
277 eser
Derdim izhar edemem bezm-i şarab olmayıcak
Dergahına vardım o keremkarı gören yok- Derman aramam derdime gözyaşımı silmem
Devr-i lalinde baş eğmem bade-i gül-fame ben
Dil esir-i kakül-i namdar heman ah geç gele- Dil meyve ümidiyle bağa şecer ekmiş
Dil şevk -i lebet müdam dared ( KAR -I ŞEVK -İ LEBET)
Diller esir-i bade vü mahbub değil mi
Duçar-ı elem olsa da ister yine harı
Erbab-ı suz eylese de hande bir zaman
Esir-i zülfüne kasdın cefa imiş bildik- Esrarımı kalbimdeki canın gibi sakla
Ettin bu benim sinemi tir-i gama amaç
Evc-i istiğnada dilber ara-yı hayal etmez
Ey bülbül-i hoş- neva hamuş ol ( Mersiye )
Ey can-ı derunum seni bu canım unutmaz
Ey çerh-i sitemger dil-i nalana dokunma
Ey çeşm-i girye-hiz eserin yok mudur senin
Ey füruğ-ı mah-ı hüsn ez ruy-i rahşan-ı şuma
Ey gamze söyle zahm-ı dilimden zebanım ol
Ey gonca-dehen har-ı elem canıma geçti
Ey gönül rağbet edersen Hakka hüddam olmağa
Ey keman-ebru şehid-i hançer-i müjganınım
Ey ki dostan aşıkam aşık -ı zarem çi künem
Ey mah-ı (şah-ı) melek lutf u kerem zatına mahsus
Ey mah-ı şeb-i iyd-ı said sendeki şule
Ey padişah-ı saltanat-ara-yı yegane
Ey safa-yı arızından çeşme-i hurşid ab
Ey sine-i can tir-i nigaha hedef oldun
Eyyam-ı bahar erdi yeşillendi çemenler
Ez (U) şevk -i lika ışk-ı cemalest u didim
Ez can ü dil peygambere aşık isen sallu aleyh
Ez şevk -i tü an zülf-i tü ( KAR -I ŞEVKNAME)
Feryad ederim yar-ı melek-hu ele geçmez
Gedamız (Gedayız) baya(şaha) baş eğmez dil-i agahımız vardır
Gel bezm-i meye şevk u şetaret ile pürdür
Gelirse meclise ol afet-i cihanı görün
Getir ey saki-i gül-çehre biraz nuş edelim
Gül bi-ruh-i yar hoş ne-başed
Güller ağlar bülbül ağlar gönlüm ağlar gül yüzlü yar
Gülşen-i vahdetde daim ruz ü şeb dil bülbülü
Güne yaklaş geceden kendini kurtar güzelim
Hak şerleri hayr eyler
Hayalin kuşe-i gamda benim aram-ı canımdır
Hayran-ı cemal olmaya cidden emelim var
Her gördüğü periye gönül müptela olur
Her sözün uşşaka ihsan her kelamın lutf-i tam
İkbalimi saye-i hümadan bilmem