Düyek – Nim Sofyan
25 eser
A efendim bu gurbetlik tez bitsin- Ayrılmasın ellerin bu bahar başka bahar
Bakıp ta yüzüme veda ederken birkaç gün demiştin seneler oldu
Bir bendim bir de mehtab sularında gecenin
Çiçeklerin gözü vardı gözünde
Enginle boy ölçen bu kumsalda ben
Gül derler güler yüze gül derler
Hasretinle bunca yıl gurbette yandım
İnmiş de Marmaraya uzanmış mehtab
İstanbul biricik dünya güzeli- Kalbim senin ruhum senin bu tereddüt ne diye
Mehtab gümüşten oya işliyor yeşil suya
Ne sen beni gördün ne de ben seni
Özledikçe şarkılardan fal tuttum
Sabredip te bekler miydim yolunu
Sen ilk bebeğimdin rüyam kız olmandı
Sen neşeden haber ver derdi herkes tanıyor
Sen olmadan yaşamayı sevmedim
Sevda pınarından aşkını içtim- Siyah beyaz resimler geçiyor gözlerimden
Sıcacık bir sevgi doluyor muydun
Tutulup aşkına gözyaşı döken
Uzaktan duyduğum sesin yetmiyor
Yaz gününde ne bu ayaz tebessüm et canım biraz
Yine akşam yine yağmur pencerelerde