Ağır Aksak Semai
97 eser
Gözüm nuru cihanda sen gibi bir nev-civan olmaz
Gül bülbülü azar ediyor harı ile
Gülistan-ı letafette yetişmiş bir sanevbersin
Gülistan-ı letafette yetişmiş bir sanevbersin
Gülşende yine meclis-i rindane donansın
Gülzar-ı hüsnün gülleri
Gülzara gel ey gül-izar zevk edelim- Gülzara salın gonce-i zibayı zamansın
Gülzara salın mevsimidir geşt ü güzarın
Günden güne bir serv-i hıraman olacaksın
Hengam-ı safadır bu şeb ey mah-ı cihan tab
Hiç sorma sakın hal-i dil-i zare karışmam
Hiç sorma sakın hal-i dil-i zare karışmam
Hiç yok mu meylin ey peri
İster isen gel gidelim
Kıldı zülfün-veş perişan halimi halin senin
Mecliste bu revnak bu şetaret sana mahsus
Memnunun idim rağbetim olsaydı benim de
Men bende şüdem bende şüdem
Mevsim-i gül fasl-ı bülbül nev-bahar eyyamıdır
Müptela-yı aşk olup bir nev-civan sevsem gerek
Mürg-i evc-i uzletim kevn ü mekan ağlar bana- Mutrib yine bir nağme serağaz ederek gel
- Nar-ı gam-ı aşkınla efendim beni yakma
Nedir ey çerh-i zalim yari yarinden cüda kılmak
Oldu gönül sana mail vaslına kıl bari nail
Padişah-ı işvesin iklim-i hüsn ü an senin
Pek sevdi gönül bir gül-i nevreste fidanı
Pür-ateşim açtırma benim ağzımı zinhar
Pür-kin-i nigeh geldi aman ol meh-i nev-ru
Renc-i hatır vermesin feryad ü efganlar sana
Reşk eder ey gonce-i ziba gül ü şebbu sana
Ruhsarın üzre taze hat müşk bu mudur
Şahım nice ben olmayım eltafına meftun
Saki bu safa-haneyi baki mi sanırsın
Saysam gece gündüz çekilen mihneti bitmez
Şehir durgun bahar mahrum o sevda yok o rana yok
Şem-i harimi pervaneler ağlar bana
Sen şeh-i hüsn-i bahasın
Seni bir şûh-i cihan derler idi
Ser-dağ-ı gönül taze açılmış gülümüzdür
Sevdiğim aşkınla oldum böyle mahzun serseri
Şimşir-i nigahınla vuruldum ciğerimden
Sinemde yat ey ruh-ı revan canda tenim ol
Söylen ol yare benim çeşmimi pür-ab etmesin
Ya Rab kime feryad edeyim yarin elinden
Yetiş ki ey dil-i şuride cana can katalım
Ziver-i sine edip ruh-i revanım diyerek