Suzinak

Meleğimsin gonca gülümsün siyah gözlü perim

Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek

Merhemle devasaz olamaz dildeki yare

Mest-i nazım kim büyüttü böyle bi-perva seni

Mestane Nigahın Görerek Açtı Çiçekler

Mevsim geçer ömür geçer beklenenler gelmezmiş

Mevsimlerden bir ilkbahar

Mey değildir içtiğim peymane-i sevda benim

Meyletmeyiz bir dem

Meylin niçin elden yana

Mihnetle geçen ömrüme bir pembe şafaksın

Min hicrike ya munyeti inni lealilu

Mübtela-yı aşk oldum yosma bir civan için (Vefa Kantosu)

Mültecidir hubluk cism-i letafet-barına

Munis nazarından dökülen vade inandım (*)

Muntazır ruhsarına gönlüm benim

Müptela-yı derd olan diller devadan geçtiler

Müptela-yı derd olan diller devadan geçtiler

Müştak-ı cemalin gece gündüz dil-i şeyda

Nal sesleri sardıkça derin uykuları

Nar-ı hicranınla suzan oldu aşk divanesi

Nasıl geçti seneler aktı gitti sel gibi

Naz ü reftar ile gülzare buyur

Nazlı canan gel artık üzme beni

Nazlı yarim pek güzeldir gözlerinden el-aman

Nazlım ne derin yeşil gözün var

Ne bahtsız kalbim varmış avare oldu gönlüm

Ne bu hüzün ne bu keder

Ne bülbülde o figan ne gülde sitem kaldı

Ne çabuk geçti baharın unutulmaz seheri

Ne çok çektim hasretini bilsen ah ben (ah sen)

Ne gönül bir aşk arar ne de sevilmek ister

Ne güzeldi ümitlerim kırdı gitti sevdiklerim

Ne için etmedesin tâ-be-seher ah gönül

Ne için geçmez gam içre bu ahu figanım

Ne kadar kandı gönül o güzel sözlerine

Ne kadar sevdim seni sözlerle anlatamam

Ne müşkülmüş seni sevmek sana yar olmak

Ne müthiş bela imiş sevda denilen o zalim

Ne ümitler veriyor bana mahmur bakışın

Ne yana dönersen görünen tek hakikat o

Ne zaman zerd-i muhtazır Eylül

Neden baktı gözlerin öyle pervasız bana

Neden küstün servi boylum güzelim

Neden niçin sevdim seni

Neden rencide-dil etmekdesin bu aşıkı her gah

Nedir bu cevr ü tegafül zaman zaman güzelim

Nedir bu sendeki halet