Suzinak

Hasreti kadehlerden ümitle içiyorum

Hasreti kederi bana bıraktın

Hasretin gönlümü yakar her zaman ufuktan doğacak günü beklerim

Hasretinden çektiğim bir gün değil bin gün değil

Hasretinin ateşi yakıyorken içimi

Hasretinle uyandığımda düşlerimde sardığımda

Hasretle benim gündüzüm artık gece oldu

Hasretle bu şeb gâh uyudum gâh uyandım

Hasretle yanan kalbime yetmez gibi derdim

Hastayım zevk u safadan uzak

Hatırlatır maziyi bizlere her yılbaşı (*)

Havf eder tiğ-i bela navek-i müjganından

Hayalim gözünden gitmesin diye...

Hayalin didede ateşler bıraktı canıma

Haydi kuzum gel yanıma (Komik-i Şehir Filminden)

Haydin kızlar çekelim hora

Hayli demdir görmedim cananımı

Hayli demdir görmedim mah-ı nevim

Hayli demdir ki cüda-yı kuy-i yar oldun gönül

Hazan ermiş gülzara bülbülden de yok eser

Hazan oldu sustu bütün gülzar

Hep ümidim oldu tebah

Her arzuna teslim olacak bir bu gönüldür

Her dakika çektiğim bu ızdırab artık yeter

Her dil seni sevda ile söyler avunur

Her gün seni beklerdim o yollarda ümitsiz

Her lahza seni görmek için ah ederim ben

Her nefesde bir tebessüm almak ister gönlümüz

Her sabah yanında ben olmalıyım

Her şey seni sevdiğim o akşamla başladı

Her umuttan arda kalmış

Her zerrede dünyam dönüyor

Heyecanlar yaşatır bende senin bir bakışın

Hiç merhametin yok mudur (Eski yazı)

Hicab etme benden böyle

Hicran dolu geceler bahtım gibi karadır

Hicran olsa da yoldaş her seferinde

Hicranımı hisset azıcık şarkıma bak da

Hicranımı söyler bana hasret dolu bir Ney

Hicranımı söyler sana mehtab da seher de

Hicranla elemler okunur yüzdeki izden

Hicranla yanan kalbime bak ahımı dinle

Hicrinle senin revnak-ı çeşmim soluverdi

Hoş edalı bir civan..

Hüsn alemini tuttu senin şöhret ü şanın

Hüsnül habib-i faik

Hüsnün gibi nağmende güzelliğinle müzeyyen

Hüzünlendim bu akşam yokluğunu düşlerken