Nikriz
524 eser
Bana bak Hasan sen bu işi oluruna bıraksan ( HASAN )
Başımda sevdası bir veli kulun
Ben aşık -ı mahzun u perişanı unutma
Ben bu yolu bilmez idim aşk gönlüme düşdü gider
Ben dost hevasına düştüm
Ben harabat ehliyim yoktur kararım ta ebed
Ben kime varıp arz edeyim halimi ey dost
Ben şehid badeyim dostlar beni yad eyleyin
Ben şehîd-i bÂdeyem dostlar demim yâd eyleyin- Ben suyumu kazandım da içtim
Bende niyaz sende hep naz
Beni kula kul eyledin
Benim aşkım senin aşkın bütün bunlar birer hülya
Benim bunda kararım yok
Benim cürmüm nihayetsiz mükemmellik senin karın
Benim halim nicedir yar
Benlerle bezenmiş gibi gerdanına yandım
Beray-ı tane-i ma in heme çi der cuşend
Bihamdillah derim Allah
Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik
Bin umutla tam çıkmışken mutluluğun doruğuna (3.Sayfa yok)
Bir ahdı kavi yar ile peymanım olursa
Bir aşkın sırrını saklıyor gibi
Bir destan dolaşır Bolu dağının dumanında rüzgarında..
Bir dil ki onda şems-i hakikat nihan olur
Bir garipsin şu dünyada- Bir görüşte çeşm-i mestinle esir ettin beni
- Bir gün özlem duyup da bakacaksan resmime
Bir güzele gönül verdin delisin sen
Bir güzele kul olmuş ta kalbinden vurulmuş
Bir güzele ömür verdin delisin sen delisin gönül
Bir hayal oldu artık ne güzelmiş o günler
Bir kara alev doludur gönlüm yane yane
Bir kez gönül yıktın ise bu kıldığın namaz değil
Bir Kiralık Odam Var (Şathiye)
Bir nazar kıl kaplamış Hu her yeri
Bir rüzgar esti başımda
Bir tebessüm bence kafi gültenim
Bir umulmaz zamanda gel
Bir vakitler ufacıktım
Bir volkandan yok bir farkım
Bir yanardağsın sen alev neyine
Bir yar sevdim etekleri yeldirme
Biz kimseye kin tutmayız
Bır vefasız yar için kaç yıl ah ettin gönül
Bırak derdi kederi sana gülmek yaraşır
Bırakalım kırgınlığı unutalım dargınlığı
Bolu dağı duman duman