Neveser
199 eser
Eya mah-ı münir-i burc-ı ısmet- Eyliyor daim beni ezvak-ı hüznüm neşeyab
Eylülde melul oldu gönül yandı da lale
Gece sahilde ağlayan dalgalar gökleri inletiyor
Gerçek bu ki sessizliği dünyayı değer
Gönlüm açılır ruy-i ziyadarını görünce
Gönlüm alıp ey kaşıya
Gönlüm yine bir dilbere meyletti
Gönül desem çiçek sanır takar geçer o çifte ben- Gönül düştü yine bir çift güle
Gördüm bugün ol afeti huban arasında
Gözde pınar çağlar yüzde bahar ağlar- Gözlerim yollarda ben ol şivekarı beklerim
Gözüm gönlüm yolun bekler usanmam ben edersin naz
Gül senin zülfünü kimler tarıyor
Gülüm takmış takıştırmış
Günaydın aşkımın ilk sonbaharından gelen yarim
Günler geçmiyor dakikalar yıl sonu yok sanki o gecelerin
Gurbette benim yarelerim hep kane boyandı
Güzelim yad ile her dem seni ağlar gezerim
Güzellikler bütün sende çiçek sende bahar sende
Hangi bir esrarı tutsun bunca solgun bet-beniz
Heva-yı aşkı talim eyleyen mürgü çemenden sor
Hiç kimseye elbette bu dünya kalmaz
Hicranla harab oldu da sevda eli gönlüm
İçerimde koca bir dağ gizlidir
İmtihanda güzelim aldı yine zikr-i Cemil
İsteyen yarin hak eder varın
Kalbindeki nur yüzünden yayılır bizi sarar
Kemter kuluyum ben Alinin ol şah-ı keremdir (Giydirme Eser)
Köpürsün badeler peymaneler fevvareler gelsin
Laleler her yıl açar bak mest-i naz hep uykuda
Longa
Longa
Ma der dü cihan gayri Hüda yar nedarim (AYİN)- Mahmur ufuklarda batan gün gibi ölgün
Mecliste bu revnak bu şetaret sana mahsus
Medhal
Mehtaba açıp derdimi inlerken uzakta
Mevlevi taburu teşkil eyledi Sultan Reşad (Mevlevi Marşı)
Mümkün müdür beni kurban edesin
Mutlu oldum ellerinde aşkı buldum gözlerinde
Mutrib kerem et çal da aman
Nale -i can-gahı canan duymuyor
Nasıl çaldın kalbimi ey Allahım zalimi
Nasıl eda bilir ol dilber-i fedayı görün (*)
Naz ile süzdün o çeşm-i fülfülü
Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var