Hicazkar
1.107 eser
Bahçemdeki son goncayı rüzgar koparırken
Bahtım o kadar kara ki tarife mahal yok
Bais oldu çeşm-i mestin aşıkın berbadına
Bak şu levend askere (Genç Asker M.)
Bakışın veriyor kalbe heyecan
Bakmıyor üftade-i na-şadına- Bal olmaz her çiçekte
Bana hem-dem eyleyen ey gam seni
Bana o güzel gözlerinin rengini göster
Başta esen yelimsin sen benimsin benimsin
Baştan Ayağa Değin
Be bahçevan ben bahçemi bellerim
Be gemici gemici kullan dümeni
Bekledim fecre kadar gelmedin ah işte güneşler doğdu
Beklemekten çok yoruldum sensiz olmak zor bana
Bekliyorum salınarak çık raksa heman
Bekliyorum seni hasretle bu akşam
Ben çare ararken dil-i bi-çareye senden
Ben ceza-yı filimi kendi elimle peyledim
Ben esir-i dam-ı aşk-ı zülf-i yarim ey gönül- Ben esir-i hasretin eyler iken ah ü figan
- Ben hilalim gökyüzüne çekilmişken düşmandan
Ben neler çekmekteyim bilsen dil-i avareden
Ben o kızın gözlerinde sevda sezdim derde düştüm
Ben perişanım perişan zülfünün mecnunuyum
Ben sana gönül vereli bak ne hal oldum
Ben sendeki efsunlu elâ dîde olaydım
Ben senin aşkınla doğdum sonradan olma değil
Ben severim aller giyen güzeli
Ben solmuş bir yaprak gülün dalında
Ben sözüne bağlamam bel
Bende dertler kümelenmiş sana bir sır açamam
Benden bir şarkı istedin yazsam binlercesini
Benden ey hame o şuha bir muhabbetname yaz
Benden kaçarak kol kola bir yaz günü erken
Beni incitme ey ruh-i revanım
Beni sana bağlayan gözlerinin rengidir
Beni sevdaya salıp gönlümü yakmış gidiyor
Beni yalnız bırakıp gittiğin akşam güzelim
Benim derdim nedir dağlar ne bilsin
Benim güzel nazlı kuşum aşkınla ben vurulmuşum
Benim serv-i hıramanım benim sen nemden incindin(*)
Beyhude aşkına yandım efendim
Beyhude değil nale vü ahım kederim var- Beylerbeyinin yosmaları allı giyerler
Bezm-i safa kurulsun (Sözsüz)
Bi-mar-ı aşkın dermanısın sen
Bihamdillah ki bi-nam ü nişanuz adımuz yokdur