Gerdaniye
212 eser
Bu aşkın sonunda ayrılık varmış
Bu dünyaya geldim niye
Bu yıl da yalnızım ben
Bugün benim efkarım var
Bülbül gibi her şam ü seher nalelerim var
Bulut gelir seher ile
Can ü baştan geçmişiz biz şah Hüseynin aşkına
Çeşme senin ne belalı başın var
Ceylanımı uçurdular yar elimden kaçırdılar
Cezayir Marşı
Çiçek dolu yaylalar geçemedim Zeynebim- Çifte tabancamı çaktım almadı
Cihanda sen teksin (ANADOLU DESTANI)
Çilem kavuşmayı hak etti yine
Çıkalım dağlar başına
Çıktım yaylasına seyran eyledim
Çobanımın kavalı söyler yanık mavalı
Çok görme bana mest-i harab olmayı gönlüm
Dağlar yarimi gördün mü
Dağların sünbülü var bağların bülbülü var- Dediler yar sevme pişman olursun
Derdinden dillere düştüm düşeli
Devretmedi muradımca zamane
Diken vardır korumaya gülleri
Dilber kalk gidelim bağ arasına
Dumanlı görseler ne gün başımı yanıyor dağların çalısı derler
Dün bezmimizin bir ezeli neşesi vardır
Durman yanalım ateş-i aşka
Düşüncem var dağlar kadar
Erzincan'ın deresini atlayıver
Etse Gerdaniyeden yar ağaz
Evimin önünden akşam sabah geçersin
Ey keman-ebru şehid-i hançer-i müjganınım
Ey kerem-kani ey gani sultan
Ey serenler serenler
Felek sürdü devrânımı demimi
Fes başına püskülü ben olaydım
Feyz-i akdesten erişdi kalbime asarı Hu
Firakın sinemi dağlar
Geçemezsin deli gönül geçilmez
Gel gidelim kara gözlüm bu yer bizim yerler değil
Gel halka-i tevhide gir
Gelince vad-ı visale bahaneler söyler
Gerdaniye Raks Faslı
Gidelim bağlara yemyeşil dağlara
Gidiyorum yarın yar
Gitti sevdiceğim şimdi buradan
Gönül bir afet-i devranın oldu şimdi meftunu