Beste Isfahan
66 eser
Aşka düştüm çaresiz ben nagehan
Aşkın aldı benden beni bana seni gerek seni
Aşkın ile aşıklar yansın ya Resulallah
Avare-i aşk oldu gönül kalmadı aram
Ben hazan mevsimiyim sen yemyeşil bir ilkbahar
Bir bülbül-i bağım ki ne zir ü ne bemim var
Bir elif çekti yine sineme canan bu gece
Bir Göz Ki Anın Olmaya İbret Nazarında
Bir kır çiçeğinden daha inceydi hayalin
Bir mevsim vardır çağlarmış gönlün
Boş yere geçmiş ömürler bunca gam bunca emek
Canan elinin güllerinin bağı göründü
Canane görünür bana cana neye baksam
Derd-i dilden bir zaman alemde azad olmadım
Dil ki şem-i ruh-i canana ola pervane
Doğdu ol Sadr-ı Risalet bastı arş üzre kadem
Ey aşık -ı Cemalullah
Ey çeşm-i girye-hiz eserin yok mudur senin
Gelmişim vahdet elinden aşk ile cihane ben
Gönlümün hüznünde ben bir başka lezzet bulmuşum
Gönül derdiyle ah eyler derinden dağlı bir ney var
Gözüm nuru cihanda sen gibi bir nev-civan olmaz
Güle baktım gül soldu gülün ömrü az oldu
Gülistan-ı ruhun seyr etmeğe uşşak özenmişler
Günden güne müşkil oluyor hicr ile halim
Hadden aştı iştiyakın ya Resul göster cemalin
Hak ayandır sır nihandır abida gafil nedir
Halim olsun aşıka ibret-numa
Hamd ü minnettir sana ey halik-i kevn ü mekan
Hasret hani çok sürmeyecek tez dönecektin
Levh-i didarına yazdı Hazret-i Allah berat
Lutfeyle buyur meclise şadan olalım gel
Müntesibi aşk olanın aşk ile işi nola yar
Neden üftadene böyle cefa etmekdesin bilmem
O nühüfte gamzelerden bunu kim rica ederdi
Özlemde kederde arzuda yas soldu benizler
Pak eyle gönül çeşmesini ta durulunca- Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Sallu aleyhi ve sellimu teslima
Saz Semaisi