Acem Kürdi
686 eser
Aşkın o sihirli hecesi var dudağında
Aşkın rengi varsa eğer sen beyazsın
Aşkın sesini ilk o güzel sesde işitdim
Aşkınla yandı gönül
Ateş-i aşkın eseri var ciğerimde
Ateş-i aşkınla cana oldum divaneden beter
Ateşin bağrımı yaktı ey dilber
Ay geçer yıl geçer uzarsa ara
Ay gülmüyor yüzüme bu gece
Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam
Ayrı düştüm senden nazlı cananım
Ayrılık yazılmış bahta kadere
Ayrılsak ta kalbim sana küsmedi ki unutayım
Bahar gelsin çiçek açsın sevenler hep kucaklaşsın
Bahar günü gam mı olur sil gözünün yaşlarını
Bahar olur benim kışım mutluluktan döner başım
Bahar senden almış bütün rengini
Baharı neyleyim yazı neyleyim
Baharımı karakışa döndüren siyah gözlerinden şikayetim var
Baharın bir adı Leyla
Baharla hazan birleşemez ortada yaz var
Bahçendeki gonca gülmüş
Bak bahta da ikbale de nur indi Hatayda
Bak yine geçti bahar gül neylesin
Baktım ki gönül hayli uzak günlere dalmış
Bana aşkın şarabını sundu yarim bu gece
Bana aşktan söz etmiştin
Bana gönül verdiğini hissedersin bildiğimi
Bana hep o eski halinle gel
Bana kollarını uzat sen biraz
Bari felek ben yüzüne söyleyim
Başkaydı sende sala başkaydı sende ezan
Başladım feryada ben bülbül gibi
Başladın ağyar ile ünsiyyete- Bekledim teşrifini bir çok zaman
Belli ki canlanan bahara kandın- Ben bildiğim yolda yürür giderdim
Ben bu sevdanın yüzünden yıllardır ne çile gördüm
Ben eza-yı firkatinle dem-be-dem naliş-gerim
Ben gelmedim dava için
Ben gönlümü insanlara sevgi için sebil ettim
Ben küçükken ninnilerle uyudum büyüdüm
Ben onu seviyorum kime ne
Ben yaralı bir kuşum kimsesizim berduşum
Bende maziden kalan zamanla hatırlanan
Bende söz bir Allah birdir bilesin
Bendeni hâk-i derinden dürü mehcûr eyledin
Beni nasıl yakmışsın hasretin gönlümde kor