Acem Aşiran

Taş atmayın ağaçlara

Tenhada bir bulsam yari

Titrek sahillere güneş doğunca gözlerim görünmez dağlar selamlar

Tuna

Tutuldum türlü derd-i bi-menende

Ufkun kızaran rengine baktıkca hatırla

Umdum ki gelirsin diye hep yollara baktım

Unutmak için seni nasıl çırpındım bilsen

Uzak bir semt gibiydim gözlerinde bu akşam

Vakt-i firkatde tahayyül eyledikce cismini

Var mı zalim kavlimizde başka bir yar peylemek

Var mıdır alemde hiç bir nesne bu candan leziz

Vuslat ne zaman ya Rab hicran kaç yıl sürecek

Ya ilahi başlayalım ism-i Bismillah ile

Ya men latifu Lem-yezel

Ya nisaha zayekul

Ya Resulallah acep kimdir bize senden yakin

Ya Rifai ben seninle ahd ü peyman eyledim

Yağmur ol bir acı sonbaharla gel

Yanar sinem benim her bar

Yandı dil aşkınla ey şuh-i şenim

Yar ile ettiğin ahdi unutma

Yarelerim çok derin

Yarin dudağından getirilmiş bir katre alevdir KARANFİL

Yaşadığım eski güzel günler

Yeşil pencerenden bir gül at bana

Yine bu gönül arzu ile bak seni andı

Yine firkat narına yandı cihan

Yine getirdiğin yeşil bir sis

Yıldırımlar yaratan bir ırkın ahfadıyız

Yıllar yılı hep dert çile

Yıllarca fırtınalar içinde geçti ömür

Yokmuş bir aha ey gül-i rana tahammülün

Yoksun diye her şey sararıp soldu kederden

Yoktur zaman gel mahım heman gel

Yol açıldı gün bugündür gönderin illa demiş

Yükseklerde dalgalan şanlı hilal

Yüreğimde hep bir yara kanar durur ara sıra

Yüreğimde sevgi denen pınar var

Yüz bin cefâ kılsan bana

Yüzlerde şadi talat-nümadır

Yüzünde bir çizgi saçında bir ak görünce

Zannetmeki yıllar bizi de böylece saklar

Zannımca gelirsin kanayan ruhumu bilsen

Zarar yok gelsen bile tüllere bürünmeden

Zehi zat-ı uluhiyyet (AYİN)

Zehrolsa bile nuş edelim cam-ı şarabın

Zeybek Havası