Ziya Taşkent

Ağaran saçlarımda yılların izi kalmış

Anılardan köşe bucak kaçmakla kurtulurum sanma sakın maziden

Arayanım soranım hiç kalmamış

Artık beni sevmiyorsan

Aşkı tatmadıysan bir tek anında

Ay batarsa batsın bakışın yeter

Belki bensiz bu yollardan geçeceksin bir akşam

Ben sevda çağını kapattım derken

Bir gönül taşıdım mutluluk dolu

Bir görüşte sana ümit bağladım

Bir gün bu ayrılık biter diyordun

Bir gün geleceksin diyerek yollara düştüm

Bir gün sevdiğimi anlayacaksın (GÜCÜME GİDİYOR..)

Bir hicazkar şarkıdır hep gözlerinde ilkbahar

Bir sabah istiyorum gözyaşlarımı silsin

Bir sebepsiz (ufacık) dargınlıkla bu aşka son vermeyelim

Bir sır gibi sakladım senelerce sevgimi

Boşuna gönlümde ateşin yanmış

Çaresiz bıraktın gönlüm yaralı

Dinmiyor hiç bu akşam ne gözyaşım ne acım

Dün akşam elime bir resmin geçti

Gamlı düşünceler mevsimindeyiz

Geçmesin sıcaklığı (ıslaklığı) dudaklarından

Giderim diyor giderse gitsin

Git diyorsam da gitme

Gitme ne kadar uzaklara gitsen ellerini götürme

Gönül bülbülüme dargınsa güller

Gözümde gönlümde senden başkası yok desem sözüme inanır mısın

GÜCÜME GİDİYOR BÖYLE YAŞAMAK (Bir gün sevdiğimi..)

Gün gelir seninle karşılaşırsak sessizce bir selam verip geçiver

Günleri sayarak aylardan beri

Gurbet elde hatıralar tesellim

Gurbette olduğum günlerden beri

Hani ben giderken mahzun kalacak acıklı bir şarkı tutturacaktın

Hasretinle yana yana bu ayrılık yetti cana

Hasta gönlüm ağladıkça derdime derman mı var

Hayatıma bir son vermek istersen

Hep ayrılık vardı baktığım falda günlerce ağladım canım sıkıldı

Hep can sırdaşım oldun

Her günümde bu sevdanın izi var

Hiç bir şey kar etmez deli gönlüme

Hiç şansım olmadı sevdadan yana

İlk aşkı unutmak çok kolay deme

İlk mektubun okudum gözlerim ufka daldı

İzinde dolaşır bulamam seni

Karanlık etme artık çekil benim ufkumdan

Kim ne derse desin sakın aldanma kalbimde kurduğum bu cennet senin

Kimbilir kaç mevsim geçti aradan