Zeki Müren

Aldattın beni seviyorum diye kalbimi yaktın

Ayrılık ölümden beter

Ben ağlarken o ellerle gülüyordu

Ben yaralı bir kuşum kimsesizim berduşum

Benim olsan sana verirdim ben canımı

Bir demet yasemen aşkımın tek hatırası

Bir gönül hikayesi anlatırdı gözlerin

Bir gönül hikayesi anlatırdı gözlerin

Bir tatlı tebessümün bin vuslata bedeldir

Bir tatlı yalan olsa bile sevmeyi vad et

Bir yaz sabahı gözlerimin ufkuna erken

Bir yaz yağmuru gibi geçiverdi aşkımız

Boş yere aldatma beni

Bu aşkın ıztırabı bilmem ne zaman biter

Bu hazan yine kalbim maziden daha kırık

Bu kara toprak nasıl kıydı nasıl aldı nasıl sardı seni(*)

Bu yağmur seni bana getirsin

Bülbülü üzer gülün dikeni sevgilim yeter bekletme beni

Çimenler yeşerirken dallar meyve verirken

Çöllerdeki izlerde en hırçın denizlerde

Deva bulmayacak mı kalbimdeki bu yara

Dolarken gönlüme bir tatlı hüzün

Doymadım ben gençliğime ömrüme

Ecel kapımı açıldı bu genç yaşımda

Geçti artık güzel günler (ELVEDA)

Gelirsin bir gün diye bekledim sana kandım

Göğsüne taktığın güldür seni seven bu gönüldür

Gönlümdeki bahar geçti kış geldi

Gözümün yaşı gibi gönlümden çıktın dünya

Günlerce senin cevrin ile inledi gönlüm

GURBET (Rüzgarlara kapılmış...)

Gurbet akşamlarında hasretinle inlerim

Hani gelecektin bana ne zaman

Hasretin acısı kalbi dağlıyor

Hayat bazen tatlıdır sevenler kanatlıdır

Heba olan aşkıma yandım inledim yine ben

Her gün eski bir rüya uykusuz gözlerimde

Her gün yeniden kanar bağrımdaki yaralar

Hicranla uyandım yine bu sabah

Hülyalı gecelerde hasretin yolcusuyum

İlk aşkım tek güneşim

İnanmam artık sana bütün sözlerin yalan

Kalbimdeki sis ruhumu sarmış yandıkça yanar

Kalbimdeki tek hatıranın rengi solarken

Karanlık dünyana bir ışık olsam

Kimsesiz bir yolcuyum hayal denizinde

Kınalı keklik idim kanadımı kırdılar

Nazlı bir çiçek gibi...