Yusuf Nalkesen
257 eser
Gelince göz göze biz bir hoş olur içimiz
GİTMEK Mİ ZOR KALMAK MI ZOR (Sormamışsın hiç..)
Gittiğimi duyunca nasıl ağlayacaksın (*)
Gittiğin günden beri hem-dem oldum elemle
Gittin dönmek ümidi yok artık bu seferde
Gölgesinde mevsimler boyu oturduğumuz
Gönlüm şendi bahtiyardı (*)
Gönlüm seni nasıl özler arardı
Gönlümü kıran da yaralayan da (*)
Gönlümüzü biliyorlar
Gönül defterinden silinmek acı (*)
Göz yaşlı gönül kırık gelip çattı ayrılık
Göze mi geldik yoksa yazımız mı böyleymiş
GÖZLERİN DOĞUYOR GECELERİME (Ne mektup geliyor..)
Gözlerin suçlu suçlu bakmasın öyle bana (*)
Gözümde yaş damla damla
Gücenmedim o canana
Gül yüzün ipek saçın acep şimdi ne haldedir
Güllerde renk dalda çiçek çöllerde susun
Gülmeyi sen öğrettin sevmeyi de sen bana
Gülüşün de güzel ağlayışın da (BALLAR GİBİSİN)
Gurbet çekilmez oldu yollar geçilmez oldu (*)
Gurbet elde gün varınca akşama (*)
Gurubunun renkleri gömülürken sulara (Körfez-İZMİR)
Hadi ben öfkemi yenemedim de
Hak yolunda her dem gözüm
Hangimiz istemişiz de gelmişiz bu aleme biz (*)
Hani nerde dünümüz tükeniyor ömrümüz
Hani nerde el ele olduğumuz o anlar (*)
Hani o bırakıp giderken seni o öksüz tavrını takmayacaktın(VEDA BUSESİ)
Hasret içimde bir kor
Hatırla gözlerim hatırla dünü
Hele bir düş te gör düş te gör bir an
Hem git diyorsun hem de ellerim ellerinde- Hep güzel peşinden koşarsın gönül
Her akşam gözleri yolda sevenler sevgili bekler (*)
Her akşam zil çalınca
Her kul bir yol tutmuş gider günahlara tamah eder
Her nedense bu sefrki gidişin yıktı beni (*)
Hülya bahçesinin çiçeklerinde
İçimde kim vardır bir bilebilsen
İçimden bir ses diyor dönecektir o geri
İÇİMDESİN (Neden kaçtın uzaklara)
İnan ki kimse bana senin gibi bakmadı
Işığım yok karanlıklar evimdir
İster zengin ol sen istersen fakir
İstersen sen beni düşünme anma
Kaç mevsim biz hep seninle gezdik dolaştık el ele (*)