Uğur Gür
115 eser
Şu yorgun gönlümü yormayın artık
Tam otuz yıl seninle kah ağladık kah güldük
Toz duman oldu ömrüm sensiz yıllar geçtikçe
Toz duman oldu ömrüm sensiz yıllar geçtikçe
Tükenmez dertler açtım garib dertsiz başıma
Tükenmez dertler açtım garip dertsiz başıma
Varsın gülmesin bahtım sevgimi ben satamam
Verdiğin busenin tadı gitmedi sıcaklığı hala dudaklarımda
Yağmura susamış bir mevsim gibi aşk bahçemde susuz kalmak istemem
Yağmurlarla ıslanan bahçede güller gibi
Yalvardım hep Tanrıma şu canımı almadı
Yaslan gönlüm eğer bir dağ bulursan
Yeter ki sen mutlu ol ben hasrete alıştım
Yine maziye dönüp hasrete aşk katarak
Yıllar oldu şu gönlüm sevda nedir bilmedi
Yıllarca dargın durdum ben hasrete alıştım
Yıllardan sonra seni görmek istedim
Yol geçen hanı değil şu gönlümün dergahı
Zehir saçan sözlerinle günahsızım deme artık