Tümay Başer Üçok
64 eser
Açsam sana yıllarca yakan duyguyu bir an
Akşam yine çılgın gibi kıpkırmızı indi
Aşk büyülü bir heves yaşanır nefes nefes
Aşktan bahsettik dostlarla bu akşam
Bahar geldi diye aşık olunmaz
Bahçelerden yükselirken kuşların son şarkısı
Bekledim hep bekledim sen gelmedin
Bir bahar sabahı yeşil kırlarda
Bir gün batımı bir kırmızı şal
Bir güzel söz söylemiştim derbeder olmuş
Bir rüya takılmış kirpiklerime
Bir sonbahardır gelir kolayca gitmez
Bir yaz akşamı bir ılık rüzgar
Bu delice esen rüzgar akşam üstü durulur
Bu delice esen rüzgar akşam üstü durulur
Bu sabah bir bakış koysan pencereme
Can verirdim bir tek güzel sözüne
Deniz yıldızları koynuna almış
Dinleme hasreti hüznü de boşver
El basması yazma sevgim kenarında duygu işli
Geceden bir pelerin çek saralım
Geceden bir pelerin çek saralım
Gene suskun ama gözler ne sitemler taşıyor
Gönül birdenbire sevdi
Gönül zaten aşka aşık serseri
Gönülden gönüle bir yol var dediler
Gönüle armağan olmayan yıllar
Gözlerinin susuşunda gerçek aşkın vakarı var
Gün doğarken sis inmiş
Gün ışığında kurulmuş masalar
Günlerce uykusuz günlerce yorgun
Hasret çekenin hep deli gönlünde umut
Hayat düğün evi olsun
Her halini sevdim güzelim bitmedi sevgim
Hoş geldin güzel bebek
İlk gençlik günlerimin elimi tutan eli
Kırılsa da gönül senden ayrılmaz
Kısacıktır bu ömür ah ama bin ömre bedel
Kumsal dalga ve mavi deniz
Lacivert yıldızlar iner saçlarına
Nasıl incittin beni böyle severken söyle
Niye gittin geri dönsen neyi sevsem olmuyor
Olduğun gibi geliyorsun
Sabah ezanı düşer Eminönüne
Sana yolladığımı mektuplarımı bir turnanın kanadına bağladım
Sarsın o güzel nağmelerin çal da gönülden
Sen her zaman penceremde çiçek olur açardın
Sevdalı gönül bir bakışın ardına düşmüş