Teoman Alpay

Laleler her yıl açar bak mest-i naz hep uykuda

Mazide kaldı büyük aşkımız

Mevsimler karıştı iklim değişti sonu bilinmeyen bir seferdeyiz

Nasıl geçti habersiz o güzelim yıllarım

Ne seversin seveni ne gülümser dudağın

Ömrüm sona erse de geçse de yıllar

Ömrümde bütün sevgi sona erdi serapla

Rüya gibi bir aşkı yaşadım

Rüya gibi bir aşkı yaşadım

Rüya gibi silinse kulaklarımdan sesin (*)

Saçın yüzüne değse yüzünü kıskanırım

Saçının tellerine bütün ömrümü taktım

SARMAŞIK GÜLLERİ (Yalnız kalan ruhumun..)

Saz Semaisi

Sen bezmimizin neşesi ol gitme bu akşam

Sen büyüdüğün vakit çocuğum

Sen de mi gidiyorsun bu kaçıncı ayrılık (*)

Senden bana ne kaldı bir hatıradan başka

Senden yoksun odamda tek dostum tahta masa

Sevmekten kim usanır tadına doyum olmaz

Siyah gözlerinde özlem yaşları

Sönmesin ışıklar yüzün görünsün

Sürülmez safa çekilmez cefa

Tez geçse de her sevgide bin hatıra vardır

Uzun yıllar sevip bir çılgın gibi

Yalnız kalan ruhumun acısı çok derindir (SARMAŞIK GÜLLERİ)

Yolların yokuşunda koşa koşa yoruldum