Teoman Alpay

Ah bu sevda beni mahvetti perişan oldum

Aklıma gelmezdi terkedeceğin

Aynı sevgiyle taştık biz dünya çocukları

Bahar geldi gül açıldı ruhuma neşe saçıldı (ADALI KIZ)

Bana kollarını uzat sen biraz

Ben bir kuru yaprağım elinde oyuncağım Nesrin

Bende maziden kalan zamanla hatırlanan

Beni geçen günlerin ıstırapları sardı (*)

Benim güzel beyaz gülüm

Bir gece sabrın taşmış başına vurmuş bahar (*)

Bir tutam saç getirdi eski yılları geri

Bir yerde ümit biter solar laleler güller

Böyle mi esecekti son günümde bu rüzgar

Bu gece son gecemiz acı günler yakında

Bu kelime ne ince titredi dudağında

BURUK ACI (Gurbet içimde bir ok)

Çok bekledim akşam seni yollarda vefasız

Çoktan pişmanım amma dönemem artık geri (*)

Daldalar sahilleri nasıl içten oyarsa

Darıldım artık sana ...

Devrildi yazık abide-i ilm ü fazilet (Arel için)

Dışarda bir yaz yağmuru

Dökmüş seherin meltemine ıtrını yıldız

Dün Göztepenin neşeli bir alemi vardı

Elveda İstanbulum

En sonunda sen benimsin (KAÇAMAZSIN)

Endamına ram oldu gönül düştü belaya

Engin sularda es de doldur yelkeni rüzgar

Fala inanmazdım ben onu görüp sevmeden

Farkı yok bir Cennet-abadın bugün viraneden

Gel diyorsan gelirim

Gelin dostlar gelin kardeşlerim

Gittin gideli ruhuma hep gözyaşı doldu

Gökyüzünde bulut gönlümde bulut

Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar

Gönlümün kapısını açık bırakıp gittin

Gözlerin yüzüme bir defa gülsün

Gözlerinden gönlüme ılık bir bahar indi

Gün gelir gidersen çok şey istemem

Gurbet içimde bir ok her şey bana yabancı (BURUK ACI)

Hani bir gün gelecektin yine beni sevecektin (YALANCISIN)

Hava ılık güneş var tatlı güzel bir bahar

Hayalle yaşarken gerçek dünyada zamanı içmişiz haberimiz yok

Hayatta bu ilk aşkım kaderle ilk oyunum

KAÇAMAZSIN (En sonunda sen benimsin)

KADIN (Sürülmez safa...)

Kapatma meyhaneci kadehim var içecek(*)

Kırılan ümitlerin mazidedir neşesi