Tanburi Numan Ağa

Aceb ey şiveli yarim

Affet canım ver bize yol

Ağyar için ey bi-vefa (Eski yazı)

Akıbet viran edip gönlüm felek

Aşıkına eylemez al

Başladın ağyar ile ünsiyyete

Ben sana bendim sensin efendim

Ben sözüne bağlamam bel

Bildim kelamın a canım

Bir mecliste o yar ile bulundum

Bu şeb lutfunla yad ettin

Bugünlerde sana gayet özendim

Davet edip beni bağa meram düşürme tuzağa

Değilsem de sana layık efendim

Dideden bir dem hayalin gitmiyor

Dilber gerdanından gülizarından

Dinle sözüm ey bi-bedel

Dün gezerken bir hal ile

Ey nur-i basar vuslatı düşlerde görürsün (*a- Curcuna )

Ey nur-i minu ey çeşm-i ahu

Ey padişahım (nev-civanım) şevketin lutf ile her dem şöhretin (CK-3-4)

Ey şah-ı iklim-i vefa (Medhiye)

Ey şeh-i mümtaz-ı milk-i hüsn ü an

Ey şehenşah-ı zamansın

Eyle kerem uşşakına ağlatma aman

Gel benim ey şuh-i ferdim

Gidersen ey saba yare

Gönlüm aldı ol meh-i simin-bilek

Gönlüm seni sadık sandı

Gönül verdim o dildare

Göz süzerek bezme geldin

Hased eyler bu bezme el

Hiç dinlemezsin sohbetim

Hoş edalı bir civan..

İnayet kıl ey sim-ten

Meftun sana dil ey peri

Niçin küstün a canım bana böyle

Olursa ruhsatın gayetle esrar

Oynar meyale bak imtiyale

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev