Suphi İdrisoğlu

Kalbimde yaşıyorsun en büyük aşkımsın sen

Kalbimdeki baharsın sen güzeller güzeli

Kalbimin içindesin sazımın sesindesin

Kaybetmişim seni ben kalbin ellerin olmuş

Kaybolan yıllarım gençliğim nerde

Kaybolursan sadece gönlümde kaybol sevgilim

Kırıldı telleri gönül sazımın unut beni artık dediğin zaman

Kordonboyunu başıma yıktı gitti İzmirli kız

Küçücüğüm pembe giyme kıskanır da güller solar

Küçük bir bebektim büyüttün beni

Mazi denizinden gelen dalgalar

Mazi deyip geçme sakın o dünlerde ömrümüz var

Nazın işvenin de bir sınırı var

Nazlı küçük bir hırsız çalıp gitti kalbimi

Ne demekse dediğin ben anlamadım gitti

Ne varsa güzel olan ona eşti gözlerin

Ne zaman okşasam seni unuturum dikenini

Ömrümün şu kışında bana bir yaz getirdi

Ömrümüzün akşamına yaklaştık

Onu gördüm özü bildim

Öyle büyük bir aşk yaşıyorum ki kıyamet kopuyor

Özlem çiçekleri ektin gönlüme

Perdeler eskir de tozlar eskir de bir sen eskimezsin

Pırıl pırıl bir kalbin var

Sabahı olmayan geceler benim

Sana baktım yine üzgün yine ağlar gibisin

Şanslıyım aşktan yana

Şanslıyım aşktan yana

Sararmış bir çiçek kalsan koparmazdım yeşil daldan

Şarkı olsam kulaklarına meltem olsam yanaklarına

Şarkılar öksüz kaldı dudağımda dün gece

Selam olsun bizden güzel dünyaya

Sen de toprak sen de taştın

Sen gözleri bahar sen saçları hazan dünya güzeli

Sen sevgini ver bana

Sende son günlerde garip haller var

Seni bir gurup gibi mehtap gibi seyretsem

Seni çok kıskanıyorum böyle sevda ne kadar güç

Seni çok sevmeseydim bir ömür beklemezdim

Seni hasretinde buldum kaç kere

Seni her gün anmak için bana bir tel saç ver yeter

Seni o yeşil bahçelere güllere sordum

Senin dudakların pembe ellerin beyaz

Senin her günün bahar benim yazım kış oldu

Senin o güzel gözlerinin rengi ben olsam

Senle geçen günlerimi

Sevdasız bir pınar olmaz diyorlar

Sevdaya bir ömür yetmez