Şeref Çakar
55 eser
A dost sen de gel de bize dost ol
Aşkımızdan kalacak birkaç anı birkaç iz
Ay benim ceylan gözlü balam (Dağları dolaştım maralım)
Ay benim ceylan gözlü balam (Dağları dolaştım maralım)
Ayrılıktan söz etme ben ümitsiz yaşayamam
Bana olan cefa senden değildir
Beni yaktın yanasın sen de gönülden dilerim
Bilmem nasıl söylesem kalbimdeki yarayı
Bilmem nasıl söylesem kalbimdeki yarayı-2
Bin yare açıp geçti o dilber ciğerimden
Bir damla süzülsün ne olur kirpiğinizden
Bir dert gibi o kadın akşamlarıma indi
Bir hadise yok can ile canan arasında
Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin
Bomboş kalıyor her gidenin attığı gönlüm
Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın
Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın
Derd-i aşkın ben senin bihude izhar eylemem
Derdimi izhar edip bad-ı sabaya
Endamına şuh işvene hayranım efendim
Ey nihal-i işve bir nevres -fidanımsın benim
Gelsen seni bahçemde baharlarla sarardım
Gitsen bırakıp gönlümü ruhumda sesin var
Gönlüme ümit veren o simsiyah gözlerindi
Gül ey sevgilim gül de dudaklarından
Hayli dem pervası yoktur yar bize biganedir
Her an şakıyor bak yine bülbül kafesinden
İçimden gelen ses unut gitsin der
Kim derdi gönül aşk ile derdnak olacaktır
Mazimize uzanıp güzel günleri andım
Ne gecem var ne günüm var aşkına düştüm düşeli
Ne Mecnun sevmiş ne de Leyla seni sevdiğim kadar
Ne yazık sende unuttun beni ağlar yanarım
O aşk bir rüya oldu yaşanan her şey yalan
Saçına gül takmış saçları kumral
Sana baktım yine üzgün yine ağlar gibisin
Sanma unuttum seni yıllar var görmedim diye
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Sevdayı bilen ruhuma zevktir kederim