Sami Derintuna

Sözlerinden beni sen sevdin sanmıştım

Şu dünyada bilmeyen yok sana gönül verdiğimi

Şu dünyada hayat olmaz güneş her gün doğmayınca

Şu dünyada sen olmasan

Şu dünyaya tekrar gelsem yine seni yar seçerim

Şu gönül bahçemde bir çiçek gibi elbette dört mevsim sen açacaksın

Şu gönül yaramın dermanı sensin

Şu kalbime giriverdin beni aşık ediverdin

Şu şarkılar olmasaydı

Şu seven kalbimi üzüp kırsan da

Şu yalan dünyada dert çekmeye gör

Şu yalan dünyada kimse eremez aşığın murada erdiği gibi

Tanrım bizi bu hasret daha çok mu yoracak

Tanrım ne şanslıyım sevgiden yana

Tarihinin dokusunu bilince

Tatlı şirin sözlerinle önce girdin sen kanıma

Tatlı şirin sözlerinle önce girdin sen kanıma

Terkedip gitmekse maksadın eğer yalvarıp diyemem biraz daha kal

Toprağa can verirsin damara kan verirsin

Toprağın yoğrulmuş tertemiz kanla (BOSNALIM)

Toprak yeşil boyanır ağaç yaprak donanır

Topraktan insanı var ettiğine doğruluk iyilik emrettiğine

Tükenmez özlemle bakar yollara

Tükenmez özlemle bakar yollara

Türk olarak bıraktık tarihte silinmez iz

Tut bırakma ellerimi yüreğin hep aşkla dolsun

Umudun yeşertir yalan dünyamı

Üzülme boş yere ayrıldık diye

Üzülme gönlünü sarmasın hüzün

Varsın örsün şu felek bize hasret ağını

Varsın örsün şu felek bize hasret ağını

Varsın yazım kış olsun

Yalvarırım girme artık ne dünyama ne rüyama

Yazların ardından kışa alıştım

Yeniden hayata döndürdün beni

Yeter ki sen umut ver yıllarca hep beklerim

Yine bir gün kaçacaksan

Yine bir gün kaçacaksan tekrar hüzün saçacaksan

Yıl dört mevsim derler amma

Yıl dört mevsim derler amma ben yaşadım...

Yıllar yılı hayalin gözlerimden gitmiyor

Yıllar yılı katlandığım hasret acı artık dinsin

Yıllar yılı mutluluğu yaşarken

Yıllar yılı şu yüreğim yalnızca bir Allaha bir de sana inanmış

Yıllar yılı yalnız seni çılgın gibi seviyorum (*)

Yıllarca bakmadın gönül bahçeme

Yıllarca güldürüp sevginle beni elveda diyerek ağlatamazsın

Yıllarca kederle yoruldum durdum