Salih Suphi Soner
623 eser
Geldi bülbülleri aşkın gül için feryada
Gelişiniz neredendir bilemem yorgunsunuz mola verin turnalar
Gelmez oldun kaç zamandır nerdesin
Gideceğim diyorsun nereye gidiyorsun
Gideceğim diyorsun nereye gidiyorsun
Gidelim kaybolalım el ele seninle
Gidiyor rast gelemez bir daha tarih eşine (ATAYA)
Git evladım yıllarca ben oğulsuz kalayım
Git ey akan gözyaşım git o cananıma söyle
Git Vatan Kabede siyaha bürün
Gitmek yaraşır sana dönmeyi bilmezsin
Gitsen bırakıp gönlümü ruhumda sesin var
Gittin Adanın her şeyi her zevki de gitti
Gittin Adanın her şeyi her zevki de gitti
Gittin artık gözlerim kan ağlasın
Gittin birşeylerden kaçıyor gibi
Gittin bu yerde şimdi şafaklar gurub eder
Göğsümden havaya kattığım zehir
Gök uzak yer uykuda
Gökyüzüm olsan seni dağ gibi sevsem
Gökyüzünde tüten olsam
Gökyüzünde uçuşan turnalar (TURNALAR)
Gölge iner çay başına çınardan
Gölgeler hep seni hatırlatır bu gece
Gönlüm kuru bir gül gibi titrerken adında
Gönlümde sevda seli başım hep sarhoş
Gönlümü çekse de yarin hayali
Gönül aşkından oldu pare pare
Gönül bahçemin artık gülü bülbülü başka
Gönül birdenbire sevdi
Gönül derdi çekenleri gizlice yaş dökenleri
Gönüle armağan olmayan yıllar
Gördüğüm yerde seni büht ile ey gonce-dehen
Gördüğün her güzele ne çıkar yansan gönül
Gördüm ölüm diyarını rüyada bir gece (O TARAF)
Görmemiş çeşm-i felek hiç biz ne demler görmüşüz
Gözlerim arıyor seni her yerde
Gözlerim gözlerinin üstüne düşsün de yansın
Gözlerinde unutup derdimi kederimi
Gözyaşlarıyla ördüm saçımın örgüsünü
Gülşen-i aşkın hazana ermiş artık gülleri
Gülzara salın mevsimidir geşt-i güzarın
Gün batar bülbül susar güller solar
Gün doğdu şah-ı alem uyanmaz mı habdan
Gün gelir hatırlarsan adımı anmadan geç
Günden güne kalbim doluyor hatıralarla
Güneş batmış gün kavuşmuş ne mümkün
Günlerce ne gördüm ne de ben kimseye sordum (SES)