Salih Suphi Soner

Ömrümün en güzel senelerini

Ömrümün hasretle geçen her günü

Ömür bu dediğin bir günde geçer

Onlar bu denizlerin son melekleriydiler

Örnektir aşkımız görünür gözle

Ötme ey bülbül-i şuride o yarim uyusun

Öyle sevimlisin öyle neşeli

Öyle sıcak güldükçe bana sevgi verdikçe

Özledim diyemem inan yüzüne

Revnak dökülür ruy-i nigar eş dudağından

Rindler bu şerabı nice yıllar içti

Ruhumda açmış üç sarı gülün bir tanesi sendin

Ruhumda gizli bir elemin vehmi yanmada

Ruhumda o mavi bakışın yangını nerde

Ruhumdan taşarsın bir pınar gibi

Ruşen et bezmimi artık gözümün nuru görün

Rüya gibi bir yazdı yarattın hevesinle

Rüya gibi uçan yıllar biraz durun durun biraz

Saadet benziyor boş bir seraba

Sabah ezanı düşer Eminönüne

Sabaha karşıdır hep yarini teskarın ey bülbül

Saçından üç beş tel göndermiş bana

Saçlarını yüzüne dökerek bakıyorsun

Sahra tutuşur sırrını faş eylese Mecnun Leyla ona mahrem

Sakin gecenin rengini almış bakışın

Sakiya sun sun ki camın cam-ı Cemdir bizlere

Salın da gel güzel görsün gözlerim

Sana bir çift sözüm var dinle sevgilim

Sana cennet diyorsun kahrım acım yok Tanrım

Sana nasıl anlatılır sensiz hayatın boşluğu

Sanırım ismini kuşlar heceler

Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur

Sarıyor gün geçtikçe beni aşkı derinden

Şarkılar sussa bile sazlar yine çalacak

Şarkılarla dilimdesin sazımdaki telimdesin

Sarsın o güzel nağmelerin çal da gönülden

Şaşırma gözlerim ıslandı diye

Savrulur aklım başımdan sen esersin her fasıl

Saz Eseri

Sazını ağlat biraz yine ızdırabım var

Sen akşamlar kadar büyülü sıcak

Sen dağılan haleler ortasında bir damla

Sen de gözden çıkarıp el gibi tuttun mu beni

Sen duyduğum ilk ses gibi

Sen esirliğim ve hürriyetimsin

Sen ey serv-i revan ruhsarı gülgun

Sen geldiğin an kalbimi hazlar bürümüştü

Sen gitgide bir afet-i devran olacaksın