Şadi Kurtuluş

Gel son olsun hüzünler (*)

Geleceksin bir gün boşuna gelmek ne sevmek isterim ne de sevilmek

Geleceksin bir gün boşuna gelmek ne sevmek isterim ne de sevilmek

Gezinirken rüzgar saçlarının her telinde

Gidiyorsun yine gel sende arzum kalmasın

Gonca idik gül olduk

Gönlümde özleminle yolunu bekliyorum

Gönlümle eğlenme o sevda değil

Gönül bahçesinin gülleri bir bir soluyor

Gönül bilmez gönül bilmez

Gönül bilmez gönül bilmez

Gönüllerin hep coştuğu...

Gözlerin gözlerimde ağlar gibi bu akşam (*)

Gözlerinin içinde bütün sevgi arzular

Gözümde son gülüşün kaldı son bakışınla

Gül bir daha ruhum yine güllerle bezensin

Güller goncalar hep şen aşka teselli değil

Güller güler bahar gelir

Gülüşün başka senin baharlar yazlar gibi

Günler geçmiyor dakikalar yıl sonu yok sanki o gecelerin

Hala eski bir aşkın sevgisi var içimde

Hasrete yolculuk başlamasaydı

Hasreti kadehlerden ümitle içiyorum

Hayal ümit yanyana o güzelim rüyalar

Her gecenin sabahı bir rüyayla yalandır

Her nağmen ile ruhuma sen et de bir ihsan

Her şey bitti bir anda

Hiç gülmedi yüzüm talihim söndü (*)

İçimde aşkımızın biriken sesi

İçimde küllenen bir ateşsin sende

İçtim aşk şarabını dün yine elinizden

Kalbimde yanan ateşi aşkın ile söndür

Kalbimdeki fayı kırmaya kalkma

Leyla diyerek gönlümü bir zalime verdim

Leyla diyerek gönlümü bir zalime verdim

Mavi açtı goncalar dallarımda bu bahar

Mazinin her hüznünü kır saçlarım anlatır

Mecnunam artık bana bi-çare desinler

Mevsimler başka başka bahar güzel yaz güzel

Mevsimler başka başka bahar güzel yaz güzel

Mevsimler başka başka bahar güzel yaz güzel

Mümkün değil seni bir gün gözlerimden ayırmak

Ne olur bu akşam benimle olsan

Ne sensiz olurum ne senden uzak

Ne varsa gözlerimde senden kalan bir yalan

Ne zaman bir tanburun derinden sesi gelse

Ne zaman bir tanburun sesi gönlümden geçse

Nerde akşam orda sabah