Sadettin Kaynak
551 eser
Açıldı gül figan etmekte bülbül nev-bahar oldu
Açılırsın güzelim birer kadeh içelim
Adaya gel gidelim bir gececik bizde kal
Adın yaşar dillerde kıskanırım sen Ayşem
Ağla gözlerim ağla- Ağlamış gülmüş cefaya durmadan yanmış gönül
Ağlarım çağlar gibi derdim var dağlar gibi
Ağlarız sokaklarda her bahar her karda
Ağlasın bülbülleri varsın bu bağ-ı alemin
Aile yuvasını kadındır Cennet yapan
Akşam oldu neyleyim bade doldu neyleyim
Akşam yine gölgen yine gölgen yine akşam
Alem bizar oldu benim zarımdan(Keloğlan)
Alemde doğru dost yoktur dedikleri gerçek imiş- Alemde minnet etmez gönül artık feleğe
Allah Allah deyip ettik sefer Allah Yektir
Alma tenden canımı aman Allahım aman
Aman güzel Maçkalı
Anacığım nice olur hali yardan ayrılanın
Andım o geçen günleri hasretle derinden
ANKARA MARŞI-2 ( Yaşa Ankara yaşa Cumhuriyetin beşiği sensin)
Ankara ne eski tarihin malı (ANKARA MARŞI-1)
Artık bu bahçede ötmesin bülbül
Aşığım baharın yeşil gözüne
Aşk böyledir aşk böyledir aşıkı sevda söyletir
Aşk ehline hicran ile ülfette safa var
Aşk yolunda bağrı yanık yolcular
Aşk yolunda can veren bu masumlar eşdiler
Aşkım benim hep yes ile hicran ile kalbimde uyurken
Aşkımın bahçesinde açılan sarı zambak
Aşkın beni durmaz yakar
Aşkın fecri yüceldi müjdeler olsun gönül
Aşkın susuz bağında pınar gibi çağlarım
Aşkınla yanan sineme el sürme yanarsın (İFTİRAK)
Ateşim hiç sönmedi şifası görünmedi
Atlılar atlılar erler yiğit askerler (ATLILAR MARŞI)
Ay dahi güneş dahi nurundan Muhammedin
Ay doğar katar gider topuğu batar gider
Ay doğarken gecelerden harelenir garip garip
Ay doğdu batmadı mı
Ay saçlarını koyda tararken pupa yelken
Ayrılık perde perde uzaklaşır gider de
Ayrılık yaman kelime
Ayrılık yıldönümü kalbime yadın doluyor
Babam bir askerdi eşim de asker
Bahar oldu düştün dile sen de figan eyle bülbül
Bahar oldu tabiat gülüyor için için
Bahtımın karanlık sarp yamacından