Rüştü Şardağ

Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda

Al kalbimi eline düşür aşkın seline

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde

Arama dünyada vefa be gözüm

Bahçende safa hükmediyorken solayım

Ben isterim ey sevgili senden seni (TENDEN TENİ)

Benim halim nolacak iki aşk arasında

Bilmem ki a sevdiğim sen mi gurup mu güzel

Bir acem bahçesi bir seccade

Bir derde bin eklenir akşam saatlerinde

Bir düş mü yalan mıydı masal mıydı o kız

Bir şifa sunmada zehrin kanayan her günüme

Bir siyah çevredir gözlerin haresi

Bitsin artık şu feryadım

Bırak cefanı işveni göster

Bu kadar yürekten çağırma beni

Bu yaz Bebekde gördüm bir yüzü ay güzel

Çok mu gördün güzelim vuslatı mahzun kuluna

Dilde neşat var efendim çekerim cevrine hasret

Dinlerdim telaşlı kanunlardan sarışın Türkçeyi

Dostum alem senin çün ger olup düşman bana

Dünyamı unuttur bana alamı haram et

Geceler korkutuyor uyut beni a kuzum

Gel unutma sözlerini

Geldik yine bir araya

Gönlümde yaşayan sen

Gönlüme ram ol bir gece çün hayli yetimim

Gönlün benden alırmışsın

Gönül sana o kumralı tutamazsın demedim mi

Görmemişken tanıdım aşkını duydum bilmeden

Göster vefanı yarine mutad hilafına (*)

Güzellik damla damla birikmiş de sen olmuş

Hasretinden dil-hunum ben

İncit beni bir gün mamur olayım

İntizarın bana bildirmedi bir dem rahatı

Işıkları söndür Suna vapurları duyacağız (*)

Islak daha ıslak öp beni

Kahrolma bu gamhanede

Kıbrıs rüzgarı getir getir kardeş haberin

Kordonboyunu başıma yıktı gitti İzmirli kız

Kuşdilinde bir gece ay denize inince...

Ne dünkü hatıra kalmış ne gözlerin duruyor

Nedir bu dünyanın hali gölgeli bir dal kalmamış

O yeşil gizli bakış lahzada çıldırttı beni

Pervane gibi şulene kurban nerede nerede

Sana bin can ile ardınca hayatım verdim

Sana nasıl susamışım anlatamam hasretimi (*)

Senden kesmedim henüz ümidimi büsbütün