Rüştü Eriç

Saçlarından belki vardır bir nefes tat diyerek

Şahane güzellikte rakipsiz bir eserdin

Şan Sultan Süleymana da kalmaz demedik

Sana baktım yine üzgün yine ağlar gibisin

Sana ben kendimi kendim adadım al beni

Sana bin can ile bağlandı gönül ram oldu

Sana doğru çekiyor hep beni bir el güzelim

Sana ilk bakışta nasıl vuruldum

Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur

Sanma sevmek haramdır şimdi seven sevene

Şarkım oldun türküm oldun yalnız benim olamadın

Savrulur aklım başımdan sen esersin her fasıl

Savuşana yol var kavuşana kavşak

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Secde olsam sana ya Rab yine yetmez şükrüm

Seher vakti açan gül gibi rengin

Sen hep bize bahşetmede lutfetmedesin

Şen kahkahalar susmaya meyyal olmuş

Sen karşıma her özlediğim anda çıkarsın

Sen ne söylersin ne söyler çeşm-i fettanın bana

Sen Raufsun nimetin çok çok şükür

Sendedir mest olduğum gözler

Senden bana bir hatıradır her ne hörürsem

Sendin rüyalarda inan gördüğüm

Seni anlayabilsem bilebilsem sen nesin

Seni bir gün görmeyince hayallere dalıyorum

Seni çözmek çok müşkül bir bilmece gibisin

Seni kar kış tipi rüzgar üşütür

Seni ömür boyunca seveceğim bir tanem

Seni ruhumda buldum aşkımın seherinde

Seni sordum aradım diyar diyar her yerde

Seni unutmadım ben her anımda sen varsın

Senin aşkınla yanan kalbimi bir an dinle

Senin için söylediğim bu şarkıyı biraz dinle

Senin kadar kimseye hiç yakın olamadım

Seninle kurtuldum ben bahtımın gecesinden

Sensin benim dileğim gönlümdesim meleğim

Sensin şu güzel nağmede hissettiğim ahenk

Sensizlik çiledir yalnız çekilen

Serde sevda bir bela müptelayım müptela

Sevda bahçelerinde açılan gül ol da gel

Sevda o kadar ruhumu sarmış ki soldum eridim bıkmadım aşkın kederinden

Sevda okudum aşk okudum gözlerinizden

Sevdamı o kız hep biliyordu