Rafet Kıral

Al eline tanburunu çal güzelim gönlünce çal

Aşkına tutulmuşum senin ben esirinim

Aşkından bıktı diye sevginiz bitti diye

Baharı neyleyim yazı neyleyim

Bahçendeki gonca gülmüş

Bakıp bakıp ağlama aşkı bölen yollara

Bana bir gün döneceksen koşarak gel güzelim

Bana gel kalbime gir sevgilim ol diyemem

Bekledim gelmiyorsun gönlünde hüzün mü var

Ben açılmış bir gül sen henüz gonca

Beni böyle bekletme gönlünde misafir et

Benim için gel bu gece

Bir küçücük mutluluğu bana çok mu görüyorsun

Çatlayan dudaklara sararan yapraklara(YAĞDIR MEVLAM SU)

Cemre düştü gönlüme yanıma sen gelince

Çiçek oldun açmadın

Çile çektim çile çektim

Dalda gül elde gül elde gülme bende gül

Doyulmaz tadın için sana geldim İstanbul

Duygularda hislerde nağmelerde seslerde

Elinde deste güzel dilinde beste güzel

Gün olur ayrılırsak sensiz ne edeceğim

Hasret dolu şarkımda bir sen varsın bir de ben (*)

Hasretinle uyandığımda düşlerimde sardığımda

Hayalin hep gözümde sanki bir serap gibi

Hayat bir dal ömür bir kuş

İçinde maziden kalan izlerle

İlk aşkımın dolmaz yeri

Kalbime sormadan bilemem deme

Kul hakkını yemeyişin

Longa

Meraklanma ey sevgilim gönlüm yanında

Ne güzel ne tatlısın

Neyim var neyim yok al götür benden

Öyle yak ki beni külüm kalmasın

Özledim o bakışını işledim aşk nakışını

Şarkılar duya duya yaşadım doya doya

Şarkılardan bade olsun yudum yudum içelim

Sen benimsin benimsin el gibi bakma bana

Sende bahar sende yaz bahar sensiz olamaz

Seni bir gün görmesem sanırım hayat biter

Seviyor istiyor seni madem ki

Söz verirsin gelmezsin (*)

Sözüne kandım gelecek sandım

Tutulmuşum aşkına gizli sende hislerim

Uzaktan bir merhaba bana yeter sevgilim

Yaşanılan an oldun

Yaşanılan bir sevda var