Osman Nuri Özpekel

Günaydın aşkımın ilk sonbaharından gelen yarim

Her gün yeniden gönlüme aşkınla doğarsın

Her gün yeniden gönlüme aşkınla doğarsın

Kar -ı Abdülkadir ile rast getirdim ben sözü

Karların üstünde bir ceylan gezer oynar gibi

Kim derdi ki ben aşka giriftar olacaktım

Kim derdi ki ben aşka giriftar olacaktım

Küllü arzün Kerbela küllü yevmün aşura

Leyla diyerek hasretle koştum peşinizden

Mutluyuz dört yıl bitirdik sevgi saygı ilkemiz

Nabz-gir olmakda canan aşık -bimarına

Ömrümdeki ilk ayrılığın zehrini tatdım

Sen benim karşımda ürkek nazlı bir ceylan mısın

Sen benim son ilkbaharım kokladığım tek gülsün

Seni bir sevgili gibi bekledin dilde

Sevdalı nefeslerle yakan sözleri vardı

Sevgi beklerken neden hicrana savrldun gönül

Şu geçen yıllara bir bak ne kadar hatıra var

Terk etme bu akşam beni divaneye döndüm

Viranbağda açan güller benim bahçemde açmaz mı

Yeter artık sana hasret ne zaman güldüreceksin

Yıllar yılı sevdim diye gönlümle avundum