Osman Nuri Özpekel

Sinemde çırpınır kınalı udum

Şu geçen yıllara bir bak ne kadar hatıra var

Tasvir edemem sen gibi bir ülkeyi asla

Terk etme bu akşam beni divaneye döndüm

Vecd-i dilden geçtin amma geçmedin elden gönül

Vefasız nerdesin gururu bırak bekliyorum hala dönersin diye

Vermiyor bir lahza ruhsat payine yüz sürmeye

Yanık bağrında yıllardır kanar mızrabının yadı

Yarin ki her tebessümü dağ üstü bağ olur

Yeter artık sana hasret ne zaman güldüreceksin

Yüceler yücesi Rabbin ulu şahini semadır

Yüreğime işlenen pırlanta dal gibisin

Zaman alevden kanatlı yüreğim acıyı tatdı

Zülfünün zencirine bend eyledi şahım beni